Blog Union

பிறந்த நாள்..இன்று பிறந்த நாள்....

2011-06-09T10:18:00.000-07:00

ஹலோ மக்கள்ஸ், எல்லாரும் எப்படி இருக்கீங்க? நலம் னு தான் நினைக்கிறேன்.
சரி இப்ப மேட்டர் என்னன்னா, நம்ம யூனியன் தலைவியா(ஒருகாலத்துல) இருந்தாங்களே நினைவிருக்கா? அதான் அதேதான் அவங்களேதான்
சுதா அக்காவோட செல்ல மகளோட முதலாம் ஆண்டு பிறந்த நாள் நாளைக்கு 10-6-2011 வெகு சிறப்பா கொண்டாட படறதால யாரெல்லாம் பாப்பாக்கு வாழ்த்து சொல்றாங்களோ(அவங்களுக்கு மட்டும்) இங்க கீழே இருக்குற கேக்குல ஒரு ஒரேஒரு சின்ன துண்டு மட்டும் தாராளமாக வழங்கப் படும் னு இங்க யூனியன் சார்பா அறிவிக்கப் படுகிறது.

My DEAR KRUTHIKA, MANY MANY MANY HAPPY RETURNS TO YOU.
LOVING SUMATHI AUNTY.

Happy Birthday to Tom!

2010-11-30T20:40:00.001-08:00

Happy Birthday to TOM (AMBI)

Happy News For one and All!!

2010-11-18T09:43:00.000-08:00

This is to inform one and all that we have got a girl baby of 5 months today.. Tomorrow we will get the custody of the baby.. I am happy to inform you all about this good news... And hope you are all also happy for it...

உலகின் தலை சிறந்த ஹீரோ ஒரு தமிழன்

2010-10-25T01:58:00.000-07:00

இமெயிலாக வந்தது. அப்படியே ஜி3 செய்து உள்ளேன். (எ.பி சரி பாக்கலை)விருப்பமுள்ளவர்கள் ஓட்டு போடவும், எனகில்ல, இந்த நபருக்கு.

ஏற்கனவே ஓட்டு போட்டவர்கள் மறுபடியும் கள்ள ஓட்டு போட முயற்சி செய்யவும். :))

***************************************************************************************

திரைப்படங்களை ரசியுங்கள் ரசிகர்களே. அதில் உங்கள் ஹீரோ செய்வதெல்லாம் நிஜம் என்று மட்டும் நம்பி விடவேண்டாம். உண்மையான ஹீரோ உங்கள் பகுதியில் நேர்மையாகவும், தியாக உணர்வோடும், சேவை மனப்பான்யுடனும், துணிவுடனும் உழைத்துக் கொண்டிருப்பார்கள் ஒரு ராணுவ வீரராக, தீயணைப்பு வீரராக, காவல் துறை அதிகாரியாக, ஆசிரியாராக, சமுக சேவகராக, துப்புரவு தொழிலாளியாக மற்றும் நேர்மையாக உழைத்து சம்பாதிக்கும் எவருமாக இருக்கலாம். அவர்களை சந்திக்கும் சமயத்தில் ஒரு நன்றி சொல்வோம் , பாராட்டுவோம். அவர்களில் யாரேனும் கவுன்சிலர் தேர்தலில் நிற்கக்கூடும். நின்றால் காசுக்கு ஆசைபடாமல் ஒட்டு போடுவோம்.

இப்போது அப்படி ஒரு நிஜமான ஹீரோவை உங்களுக்கு இந்த பதிவின் வாயிலாக அறிமுகபடுத்துகிறேன். இவர் உலகப்புகழ் பெற்ற CNN இணையதளத்தில் உலகின் தலை சிறந்த ரியல் ஹீரோக்களில் முதல் பத்தில் ஒருவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு உள்ளார். ஒரு தமிழனாக, மதுரைகாரனாக ரெம்பவும் பெருமை படுகிறேன். இன்னும் வாக்கு பதிவு நடந்து கொண்டிருகிறது. இதில் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் ஹீரோக்கள் அமெரிக்காவில் நவம்பர் மாதம் 25 ஆம் தேதியில் Shrine ஆடிடோரியம், Los Angeles இல் நடக்கும் ஒரு பெரும் விழாவில் கௌரவிக்க பட இருக்கிறார்கள். இது CNN தொலைகாட்சியில் இந்திய நேரம் காலை எட்டு மணி ( நமக்கு நவம்பர் 26 ஆம் தேதி ) உலகம் முழுக்க நேரலை ஒளிபரப்பில் காட்டப்பட இருக்கிறது. இதற்காக நாம் ஒவ்வொரு இந்தியனும், தமிழனும் பெருமை பட வேண்டும். ஆஸ்கார் சாதனையை விட இது தான் மகத்தான சாதனை.

பெயர் : நாராயணன் கிருஷ்ணன்
வயது : 29
இருப்பு : மதுரை

அப்படி என்ன செய்து விட்டார்?

அது நினைத்துபார்கவும் முடியாத கருணை செயல்.

தான் யார் என்றே அறியாத சித்த சுவாதீனம் கொண்ட மனிதர்களை நாம் சிறு கருணையுடனும் அல்லது கொஞ்சம் அருவருப்புடனும் கடந்து செல்வோம். சில சமயம் காசு போடுவோம். அதற்கும் மேல் என்ன செய்வோம்? அதை மறக்க முயற்சிப்போம். ஆனால் இவர் அவர்களை தேடி சென்று தினமும் மூன்று வேளை உணவு தருகிறார். அருவருப்பில்லாமல் ஊட்டி விடுகிறார்.கடந்த எட்டு வருடங்களாக ஒரு நாள் தவறாமல் இந்த சேவையை இவர் தொடர்ந்து செய்து வருகிறார். மழை, புயல்,தேர்தல்,கலவரம், பந்த் என்று எதுவும் பாராமல் வருடம் முழுக்க இந்த சேவையை செய்து வருகிறார். தினமும் 400 பேருக்கு மூன்று வேளை உணவு என்பது சாதாரணம் இல்லை. இது வரை ஒரு லட்சத்து இருபதாயிரம் உணவு பொட்டலங்கள் விநியோகிக்கபட்டுள்ளது.

ஒரு ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டலில் வேலை பார்த்த, விருதுகள் வென்ற செப் சமையல் கலை வல்லுநர் இவர். சுவிட்சர்லாந்தில் ஒரு பெரிய ஹோட்டல் நிறுவனத்தில் வேலை கிடைத்தவுடன் அதை பெற்றோர்களிடம் சொல்லிவிட்டு போவதற்காக மதுரைக்கு வந்தவர் அங்கே ஒரு வயது முதிர்ந்த ஒரு கிழவர், கீழேகிடக்கும் மலத்தை உணவாக உண்ணும் அவலத்தை கண்டு பெரும் அதிர்ச்சிக்குள்ளாகி தனது வெளிநாட்டு வேலையை துறந்து மதுரையிலேயே தங்கி வீட்டில் சமைத்து அதை இது போன்ற மனிதர்களை தேடி சென்று உணவு கொடுக்க ஆரம்பிக்கிறார். இது நடந்தது 2002 . இன்றும் இவரது சேவை தொடர்கிறது மதுரையை சுற்றி நூறு கிலோமீட்டர் பரப்பளவில் கண்ணில் படும் இதுபோன்ற மனிதர்களை தேடிபிடித்து உணவு தருகிறார். இதற்காக இவர் தன்னுடைய வாழ்கையை முழுமையாக அர்பணித்துள்ளார். இவரது அன்னை இவர் குறித்து கவலை பட்டு அழுதபோது, “அம்மா ஒரு நாள் என்னோடு வாங்க. நான் என்ன செய்கிறேன் என்று பாருங்கள் அப்புறம் நீங்கள் சொல்வதை கேட்கிறேன்” என்று சொல்லி அழைத்து போயிருக்கிறார். இவரது சேவையை கண்டு மனம் உருகிய அந்த தாய் ” நீ இவர்களை பார்த்துக்கொள், நான் உள்ளவரை உன்னை பார்த்துகொள்கிறேன்” என்று சொல்லிருக்கிறார். இதை படித்த போது என் கண்களில் நீர் முட்டிக்கொண்டு வந்ததை அடக்க முடியாமல் தவித்தேன். எழுதும் இந்த கணமும் கூட.

நாம் இங்கே நம்மை ஏமாற்றும் திரை நட்சத்திரங்களை ஹீரோ என்று சொல்லி தலையில் வைத்து கொண்டாடுகிறோம். பாலபிசேகம் முதல் முளைப்பாரி வரை எண்ணற்ற பைத்தியகாரத்தனத்தை அந்த ஹீரோக்களுக்காக செய்கிறோம். முதல் நாள் அவர்கள் படங்களை பார்க்க ஆயிரம், இரண்டாயிரம் செலவழிக்க தயங்குவதில்லை. சரி கொடுகிரீர்கள் அந்த அளவுக்கு உரித்தான கலைபடைப்பையாவது அவர்கள் தருகிறார்களா? அவர்கள் என்ன செய்தார்கள். நானும் கொடை செய்கிறேன் என்று சொல்லி சிலவற்றை செய்து பத்திரிகைகளில் மறக்காமல் செய்தி கொடுக்கிறார்கள். அவர்கள் இவரின் கால் தூசுக்கு கூட பொருந்த மாட்டார்கள். இவர் தான் உண்மையான ஹீரோ. சாகசம் செய்வது சாதனை அல்ல. இல்லாதவர்க்கு தேடிசென்று ஈவதே சாதனை. எனக்கு இவர் தான் என்றென்றும் ஹீரோ. இவரை பார்க்கவும், இவருடன் புகைப்படம் எடுத்துகொள்ளவும், இவருடன் ஒரு நாள் இருந்து சிறு உதவியேனும் செய்யவும், பொருள் உதவி செய்யவும், இவரை பற்றி எழுதவும் பேசவும் பெரும் ஆவல் கொள்கிறேன், பெரும் பெருமை கொள்கிறேன் எனது ஹீரோ ஒரு மகத்தானவன் என்பதில்.

"அற்றார் அழிபசி தீர்த்தல் அஃதொருவன்
பெற்றான் பொருள்வைப் புழி."

ஏதும் இல்லாதவரின் கடும்பசியைத் தீர்த்து வையுங்கள். பொருளைப் பெற்றவன் சேமித்து வைக்கும் இடம் அதுவே.

ஆதலால் நீங்கள் சேர்த்துவைக்க இடம்
http://www.akshayatrust.org/contact.php
Akshaya’s Helping in H.E.L.P. Trust
9, West 1st Main Street,
Doak Nagar Extension,
Madurai – 625 010. India
Ph: +91(0)452 4353439/2587104
Cell:+91 98433 19933
E mail : ramdost@sancharnet.in

மொக்கையாக எத்தனையோ வோட்டு போட்டுருக்கோம். ஒரு நல்ல விசயத்திற்கும் வோட்டு போடலாம் வாருங்கள். நீங்கள் வோட்டு போடவேண்டிய இடம்:

http://heroes.cnn.com/vote.aspx

இதுவரை இந்த பெருமைக்குரிய விஷயம் பத்திரிக்கைகளில் பரவலாக வரவில்லை என்பது பெருத்த வேதனை மட்டுமல்ல ஒரு தமிழனாக நம் எல்லோருக்கும் அவமானம். இதை பதிவர்கள் எல்லோரும் கொண்டு சேர்க்க வேண்டுமாய் தாழ்மையுடன் கேட்டுகொள்கிறேன்.

வாழ்த்துக்கள் ஜி3

2010-09-09T03:44:00.000-07:00

அது என்னபா பேரு ஜி3, ஏதோ இன்சாட்-3 செயற்கைகோள் மாதிரியா..?

சமீபத்தில் 2006ல் ஒருத்தர் என்னிடம் பின்னூட்டத்தில் கேட்ட கேள்வி தான் இது.. இப்படி நம் எல்லோராலும் ஜி3 என அன்பாக அழைக்கப்படும் காயத்ரி அக்காவுக்கு வரும் செப்டம்பர் மாதம் பத்தாம் தேதி கண்ணாலம் நடக்கப் போவுது. முகூர்த்தம் அதி காலை ஆறு மணிக்கு.

வெளியூர்காரர்கள் முந்தைய நாளே வந்து பெசண்ட் நகரில் அஷ்ட லக்ஷ்மி கோவில், பீச் எல்லாம் சுத்தி பாத்து விட்டு அப்ப்டியே துளசி டீச்சர் வீட்டில் டேரா போட்டுக் கொள்ளலாம். முகூர்த்தத்துக்கு இவ்ளோ சீக்ரமா எப்படி ஜி3 அக்கா எழுந்திருக்க போறாங்க? என்பது தான் என் மிகப் பெரிய சந்தேகம். :)

இடம்: பெசண்ட் நகர் கம்யூனிட்டி ஹால் (பேருந்து நிலையம் மிக மிக அருகில்).

இன்று மாலை (9 செப் 2010) மாலை வரவேற்பு நிகழ்ச்சியும் இருக்கு. டிபன் போண்டாவும் கேசரியும் தானே..?

மணப்பெண் ஜி3க்கு வாழ்த்துக்கள், மணமகனுக்கு "விதி யார விட்டது..?" :))

பத்திரிகைன்னு சொல்லி அண்டை நாட்டுக்கு ஓலை அனுப்பியிருக்காங்க. ;)

டாமுக்கு எழுபது வயது!

2010-03-26T06:44:00.000-07:00

டாமுக்குஅம்மாஞ்சிஎழுபது வயசாச்சாமே?? அப்படியா?? அப்போ ஜெரிக்கு??? ஜெரி சின்னது தானே? எண்ணங்கள்ஆனால் அதுதான் நல்ல சுறுசுறுப்பு. வேகம். தூங்கிட்டு இருக்கும் டாமை எப்படி நைசா எழுப்பி விட்டுட்டுப் போய் ஒளிஞ்சுக்கும். அது ஒண்ணே போதுமே! என்ன இருந்தாலும் ஜெரியைப் பார்த்தால் தான் டாமுக்கு அடுத்துச் செய்ய வேண்டியது என்னனே தோண ஆரம்பிக்கும். டாமுக்கா ஒண்ணுமே தெரியாது. ஜெரி கிட்டே மாட்டிண்டு முழிக்கும்போதும், வீட்டு எஜமானி கிட்டே மாட்டிண்டு அசடு வழியும்போதும் டாமின் முகத்தைப் பார்க்கணுமே! அசடு வழியும். ஆனாலும் ஜெரிக்கு என்னமோ டாமிடம் பாசமும் அதிகம் தான். விட்டுக் கொடுக்காது. இல்லையா? டாம், இனிய பிறந்த நாள் வாழ்த்துகள். பீமரத சாந்தி பண்ணிக்குங்க! வந்து வாழ்த்தி வணங்கறோம். ஓகேயா? எங்கேப்பா யூனியன் ஆளுங்க எல்லாம்?? வரிசையா வந்து டாமை வாழ்த்துங்க. அநியாயத்துக்குத் தூங்குது யூனியன். :P:P:P

பஸ்ஸா காரா?

2010-03-03T20:20:00.000-08:00

பஸ்ஸா காரா?
பஸ் நல்லதா கெட்டதா?
சமீப காலமா இது பெரிய சர்ச்சை ஆகிகொண்டிருக்கு! சமீப காலம்??? ஓ, பஸ் வந்தே ஒரு வாரம்தான் ஆகிறது. இது சமீப காலம்ன்னு தோணுவதற்கு அவ்வளோ சீக்கிரம் வளர்ந்துவிட்டது.

திடீர்ன்னு ஒரு நாள் ஜிமெய்ல் திறக்கும்போது பஸ் ன்னு புதுசா வந்திருக்கு. செயலாக்கலாமா ன்னு செய்தி வந்தது. அதிலே நிச்சயமா learn more ஆப்ஷன் இருந்தது. அப்புறமா என்னோட இன்னொரு மெய்ல் ஐ திறக்கிறப்ப வேண்டாம்ன்னும் சொன்னேன்; அது செயலாகலை. ஏன் இதை சொல்கிறேன்னா சிலர் கூகுள் தனக்கு ஒரு தேர்வை தரலைன்னு எழுதுகிறதுதான்.

பல வருஷங்களுக்கு முன்பே கூகுள் கருவிப்பட்டையை (டூல் பாரை) நிறுவம் போது வழக்கம் போல நிறுவலாமான்னு அனுமதி கேக்கறப்ப இது வழக்கமான "யாடா யாடா" இல்லை; கவனமா படிச்சுட்டு நிறுவுங்கன்னு சொன்னது. உள்ளே தானியங்கியா எதை மக்கள் தேடுறாங்கன்னு விவரம் சேமிக்கப்படும். ஆனா உங்க பெர்சனல் தகவல் ஏதும் சேகரிக்கப்படாது ன்னு தெளிவாகவே சொல்லியது. இப்படி அப்பட்டமா தன்னைப்பத்தி சொல்லிக்கொண்டது முதல் கூகுளை எனக்கு ரொம்பவே பிடிச்சுப்போச்சு.

பஸ் ஐ திறந்தப்ப உன் அஞ்சல் பட்டியல்லே இருக்கிற இன்னின்னார் பஸ்லே ஏற்கெனெவே இருக்காங்க. அவங்களை தொடரலாமான்னு கேட்டுது. இருந்த 2-3 பேரை சரின்னு தேர்ந்தெடுத்தேன். கொஞ்சம் நேரம் கொடுத்து இதைப்பத்தி ஆராய்ஞ்சப்ப இது என்ன விஷயம்ன்னு புரிஞ்சது.
பிரைவேட்டா அரட்டை அடிக்கத்தான் gசாட், gடாக் எல்லாமிருக்கே? அப்ப இது எங்கே ஃபிட் ஆகும்ன்னு பாத்தப்ப பொதுவான செய்திகளை சும்மா ஒரு போர்டிலே எழுதி வைக்கிற மாதிரி இதுன்னு புரிஞ்சு போச்சு. அதிலே யார் படிப்பாங்க மாட்டாங்கன்னு கவலை இல்லை, இல்லையா?
சிலர் நான் எழுதறது மத்தவங்க படிச்சுடறாங்களேன்னு புகார் பண்ணறது தமாஷா இருக்கு! அப்படி படிக்கத்தானே எழுதறோம்? ஏம்பா நீ மத்தவங்க எழுதறதை படிக்க முடியும் என்கிறப்ப அவங்களும் உன்னுதை படிக்க முடியும்ன்னு புரியலையா? தனியா யாருக்கும் ஏதும் சொல்லனும்ன்னா gமெய்ல் இருக்கு, சாட் இருக்கு, இருநூத்து இருபத்தெட்டரை வழி இருக்கு....
பஸ்லே போட்டுட்டு புகார் பண்ணுவானேன்?

ஆக மொத்தம் பஸ்ஸை கொஞ்சம் நிதானமா ஆராய்ஞ்சு பாத்தவங்க அது எதுக்கு பயன்படுமோ அது தேவையானா பயன்படுத்தலாம். நான் என்ன வாங்கினாலும் அதோட ஒரு பேப்பர் இருந்தா சும்மா அதை முழுக்க படிச்சுடுவேன். ஏதாவது எலக்ட்ரானிக் பொருள் வாங்கினா கையேட்டை (மேனுவலை) படிச்சுடுவேன். எதையும் பயன்படுத்தும் முன்னே அது எனக்கு புரியனும். புரியலைன்னா பயன்படுத்த மாட்டேன்.
ஆனா இப்படி இருந்தாதான் பஸ்ஸோட நுணுக்கம் புரியும்ன்னு இல்லையே! கொஞ்சம் நிதானத்தோட அணுகி இருந்தா ஒரு பிரச்சினையும் இல்லை.
இப்ப பாத்தா நிறைய எதிர்வினை இருக்கு. எல்லாரும் நான் போறேன் ன்னு குதிக்கறாங்க. எதுக்கு? பயம்தான். இது என்னன்னு சரியா புரியாத பயம்.
சில விஷயங்களை புரிஞ்சுண்டு அப்புறம் செய்கிறதை செய்யுங்க.
பஸ் ஓபன் போர்ட். எழுதறதை யாரும் பாக்கலாம். பொன் மொழிகள் எல்லோருக்கும் சொல்லக்கூடிய செய்திகள், விவரங்கள் எல்லாம் இதிலே வரலாம். நான் வீட்டுக்கு இன்னிக்கு சீக்கிரமா வந்துட்டேன் ன்னு கூட ஒத்தர் செய்தி போட்டார்!
பஸ்லே கொஞ்சம் தனிமை வேணும்ன்னா அதுக்கும் வசதி இருக்கு. நாம் சில நபர்களுக்கு மட்டுமே சில விஷயங்களை சொல்ல விரும்பறோம். அந்த சிலர் ஒத்தருக்கு ஒத்தர் நல்லா தெரிஞ்சவங்க. க்லூ க்லக்ஸ் க்லான் மாதிரின்னு வெச்சுக்குங்களேன்! முதல்லே ஒரு குழுவை gமெய்ல்லே உருவாக்குங்க. இஷ்டமான பேரை - என் முக்கிய எதிரிகள் மாதிரி- என்ன வேணா கொடுங்க. உருவாக்கிய பிறகு பஸ்ஸுக்கு வாங்க. ஒரு செய்தியை தட்டுங்க. கீழே பப்ளிஷ் டு வெப் ன்னு இருக்கும். பக்கத்திலே இருக்கிற அம்பு குறி மேலே சொடுக்கினா இன்னும் தேர்வு தெரியும். பிரைவேட் ன்னு இன்னும் ஒரு தேர்வு. இதை சொடுக்கினா உங்க மெய்ல் கணக்கிலே இருக்கிற குழுக்கள் பேர் தெரியும். (இதை எழுதறப்ப பாத்தா புதுசா குழு உருவாக்கற வசதிக்கு லிங்க் இந்த இடத்தில் பஸ்லேயே இருக்கு.) குழுவை தேர்ந்தெடுத்து சொடுக்கினா வேலை முடிஞ்சது. அந்த குழுவிலே இருக்கிறவங்களுக்கு மட்டுமே இந்த செய்தி தெரியும்.

சுருக்கமா சொன்னா பஸ் பப்ளிக் காரியர். யார் வேணுமானா ஏறுவாங்க இறங்குவாங்க. கார் பிரைவேட். நாம் அனுமதிச்சாத்தான் யாரும் ஏறமுடியும்.

வாழ்க்கையிலே ஏதானாலும் கொஞ்சம் நிதானம் தேவை. அப்பதான் கண்ட படி மாட்டிக்காம இருப்போம். ம்ம்ம்ம்ம் கல்யாணம் ஆகு முன்னே இதை சொல்லக்கூடாதா என்கிறீங்க? விதி வலியது! :-))

மை பிரண்டுக்கு கல்யாணம்

2010-02-19T00:16:00.000-08:00

இன்று மலேசிய மண்ணில் பின்னூட்ட புயல், தேண் கிண்ணம் புகழ், மலேசிய மாரியாத்தா, யாராலும் யுவர் பிரண்ட் என பிரித்து சொல்ல முடியாதபடி பெயர் வைத்துக் கொண்ட மைப் பிரண்ட் என்ற அனுவின் திருமணம் இனிதே நடைபெறுகிறது. இனிமே தேண் கிண்ணத்துக்கு பாட்டு எழுதாமல் தனது தேனிலவுக்கு பாட்டு எழுதுவார் என நம்புவோம்.

நேற்றிரவே கஜா அனுப்பிய கள்ள் தோணிய பிடிச்சு ஜி3 அக்கா மலேசியாவுக்கு கடல் மார்க்கமாக போய் விட்டதாக தகவல்கள் நமக்கு வந்திருக்கிறது. மேலும் ரிசப்ஷனுக்கு செல்ல விருப்பம் உள்ள கீதா பாட்டி மற்றும் பலர் இன்று மாலை பெசண்ட் நகர் பீச்சில் காத்திருந்தால் கஜா அனுப்பும் அடுத்த தோணியில் பயணிக்கலாம்.

பாவப்பட்ட மணமகனுக்கு ரங்கமணிகள் கிளப் சார்பாக எங்கள் வாழ்த்துக்களை தெரிவித்து கொள்கிறோம். மண மக்களுக்கு நீங்களும் உங்கள் வாழ்த்துக்களை தெரிவியுங்கள்.

தகப்பன்சாமி - கார்த்தி

2010-01-14T22:42:00.000-08:00

நமது பிளாக் யூனியனில் பலர், குறிப்பாக கல்யாணம் ஆனதும் தலையில் முக்காடு இட்டு கடந்த பல மாதங்களாக (சில வருடங்களாக) தலைமறைவாக இருப்பது எல்லாருக்கும் தெரிந்ததே.

அதில் குறிப்பிட்ட புள்ளியான நமது கார்த்தி கடந்த நவம்பர் 5ம் தேதி ஒரு அழகான பெண்குழந்தைக்கு அப்பாவானார் என்ற மகிழ்ச்சியான செய்தியை இங்கு தெரிவித்து கொள்கிறேன். டயப்பர் மாத்துவதில் ஏதேனும் ஐயம் இருந்தால் இங்கு கேக்கவும். நமது யூனியன் மக்கள் உதவுவார்கள்.

சாக்லேட், கேக் அல்லது அஞ்சப்பரில் விருந்து கேட்க விரும்புபவர்கள் (ஜி3 அக்கா இது உங்களுக்கு தான்) உடனே அணுக வேண்டிய முகவரி:
http://mkarthik.blogspot.com

பிளாக் யூனியன் மற்றுமொரு இளம் தந்தைக்கு தன் வாழ்த்துக்களை தெரிவித்து கொள்கிறது. :)

RTO - Any Vehicle details

2010-01-08T01:32:00.000-08:00

Useful one for people in Karnataka...
You can now get any vehicle's details from RTO. Just SMS, RTO followed by registration no. (Example: RTO KA-05-MR-7678) to 56006.

This will be very useful in hit & run cases and selling theft vehicles. Pass it on to as many people you know.

This works well for Karnataka (KA) registered vehicles.

SMS charge will be Rs.3/- :)

NEW YEAR WISHES !!!!

2009-12-31T17:40:00.000-08:00

ஹாப்பி பர்த்டே டாம்!

2009-11-30T17:44:00.001-08:00

happy birthsay Tom

நாகைப் புலிக்கு கண்ணாலம்

2009-11-22T22:44:00.000-08:00

இதுவரை சூடான் காடுகளில் சுதந்திரமாக சுற்றித் திரிந்த நமது நாகை புலியை, சர்க்கஸ் புலியாக மாற்றி கூண்டில் அடைக்க முடிவு பண்ணி தகுந்த ரிங்க் மாஸ்டருக்காக சுற்றமும் நட்பும் வலையை விரித்து வைத்திருந்தனர். நமது புலியும் அப்பாவித்தனமாய் மாட்டிக் கொண்டது என ஏற்கனவே வலையில் விழுந்த நான் மகிழ்ச்சியோடு தெரிவித்து கொள்கிறேன்.

கும்மி அடிக்க வேண்டிய இடம்: லலிதா திருமண மகால், நாகப்படினம்,
நாள்: 28, 29 நவம்பர் 2009

மேலும் பல தகவல்களுக்கு இங்கு சொடுக்கவும்.

ஏற்கனவே ஏதோ சொல்கிறேன் என சொல்லி வந்த நம் புலி, இனி என்னத்த சொல்வேன்? என்றோ ஒன்னும் சொல்றதுகில்லை என்றோ தனது வலைப்பூ பெயரை மாத்த போவதாக உறுதி செய்யா தகவல்கள் தெரிவிக்கிறது.

இனி நமது புலி சலாம் போடலாம், கரணம் கூட அடிக்கலாம், எல்லாம் ரிங்க் மாஸ்டரின் சாட்டை சுழற்றும் திறமையில் தான் இருக்கிறது. நமது பிளாக் யூனியன் மக்கள் அணி திரண்டு புலியை வாழ்த்த வேண்டுகிறேன்.

THANKS ONE AND ALL

2009-10-30T08:34:00.000-07:00

Thanks to one and all.... My husband is fine and he will be back home tomorrow... He jus had some viral infection and is fine now... Spl thanks to Sumthi for the concern...

WISH YOU TO GET WELL SOON..

2009-10-30T03:15:00.000-07:00

மக்களே ,நமது அன்பான தோழி சுதா என்கிற டிடி அக்காவின் மறுபாதியான ப்ரசன்னா என்கிற ரங்கமனி உடல் நலமில்லாமல் ஆஸ்பத்திரியில் இருக்கிறார். அவர் உடல் நலமாக வேண்டியும் விரைவில் நல்ல தேக சுகத்துடன் சுகமாகி வீடு திரும்பவும் நீங்கள் ப்ரார்த்தனை செய்யுமாறு கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

அன்பு நெஞ்சங்களே அணி திரண்டு வாரீர்.. உதவி செய்ய... !!!!

2009-10-08T23:41:00.000-07:00

அன்பு நெஞ்சங்களாகிய ப்ளாக் உலக பெருமக்களே... உங்களிடம் ஒரு உதவி கோரி வந்துள்ளேன்...
உங்களால் முடிந்தால் செய்யவும்.. அப்படி இல்லை என்றால் உங்களுக்கு தெரிந்த உதவி செய்ய கூடிய அன்பர்களிடம் சொல்லவும்
கீழே குடுத்துள்ள சுட்டிக்கு போகவும் அதில் அவர்களின் தேவைகள் கொடுக்க பட்டுள்ளன. இந்த நிறுவனம் உடல் ஊனமுற்றோர்களுக்கு உதவுகிறது.. ஆதலால் நீங்களும் உங்களால் முடிந்த உதவிகளை செய்யவும் அப்படி இல்லை என்றால் உங்களுக்கு தெரிந்தவர்களிடம் சொல்லவும் இப்படியே நமக்கு தெரிந்தவர்களிடம் சொல்லி அவர்களால் இயன்ற உதவிகளை செய்யட்டுமே... !!!

Sukriti

Advance bday wishes to dreamzz

2009-10-04T05:56:00.000-07:00

Happy Birthday Dreamz (a) Dinesh !!!

பிறந்தநாள் பரிசா தம்பிக்கு புடிச்ச விஷுவல் ட்ரீட்டு ;)))

Happy Birthday G3

2009-09-01T02:14:00.000-07:00

ப்ளாக் யூனின் சார்பாக ஜி3 அவர்களுக்கு மனமார்ந்த பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்...
அவரது ஆசைகள் அனைத்தும் நிறைவேற எல்லாம் வல்ல இறைவனை பிரார்த்திக்கிறேன்..

போர்க்கொடி தூக்கியாச்சு!சும்மா விடுவோமா?

2009-08-26T18:10:00.000-07:00

எனக்கு சில கேள்விகள் இருக்கு.. சின்ன பொண்ணு தானே அதான் எவ்ளோ யோசிச்சும் விடை தெரியலை.. உங்களுக்கு தெரியும்னா சொல்லுங்களேன் கொஞ்சம்?//

இன்னும் எத்தனை வயசுக்குச் சின்னப்பொண்ணுனு சொல்லிக்கிறதுனு எல்லாரும் துப்போ துப்புனு துப்பறாங்களே! :P

1. கந்தசாமி படம் நல்லாருக்கு / பிடிச்சுருக்குனு சொன்னவங்க யாராவது இருக்காங்களா உங்களுக்கு தெரிஞ்சு?

அதெல்லாம் நாங்க பார்க்க மாட்டோம்.

2. இது வரை ஒபாமா அவர் சொன்னதுல என்னவெல்லாம் செஞ்சு இருக்காரு?

அங்கே தானே இன்னும் இருக்கீங்க? இந்தியா வந்தாச்சா? ஒபாமாவையே கேட்டிருக்கலாமில்லை? :P

3.வயசாகியும் இளம் ஹீரோனு விஜயகாந்த்துக்கு நினைப்புனு சொல்லும் அழகிரி ஏன் தலைக்கு ஒரு முடி விடாம டை அடிச்சுருக்காரு?

ஹிஹிஹி, நான் வரலை இந்த ஆட்டைக்கு. அப்புறம் ஆட்டோ வருமே!

4. கீதா பாட்டிக்கு எவ்ளோ வயசு? (அவங்களை தவிர வேறு யாரேனும் சொல்லலாம்..)

க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர் என்ன தைரியம்? வலை உலகத்தின் ஈடு இணையற்ற தலைவியைப் பார்த்து இப்படி ஒரு கேள்வி கேட்க? என்ன ரொம்ப ஆட்டம் அதிகமாப் போயிட்டு இருக்கு போல?? :P :P:P

5. இந்தியாவில் ஸ்வைன் ஃப்ளூ எவ்ளோ தீவிரமா இருக்கு? இல்ல இது வெறும் மீடியா ஹைப்பா?

இதுக்குக் கொஞ்சம் சீரியஸாவே பதில். அங்கங்கே வர சீசனல் ஜுரத்தைக் கூட ஸ்வைன் ஃப்ளூனு சொல்லிக்கிறாங்க.

6. நம்ம கேயாழ்வார் அதாங்க பதிவர் கே.ஆர்.எஸ் எப்படி இத்தனை வலைப்பூக்களையும் வைத்து சமாளிக்கிறார்??? :O

ஹிஹிஹி, நாமளும் வச்சிருக்கோமில்லை?? நல்லவேளை உங்களுக்கு அந்த இடமெல்லாம் தெரியாது, பிழைச்சேன்! :))))))))

இந்த கேள்விகளில் எதற்கும் விட தெரியாமலோ தெரிந்தும் சொல்லாமல் இருந்தாலோ, உங்கள் தலை சுக்கு ஆயிரமாக வெடிக்கும்னு எல்லாம் ஒண்ணுமில்லை.. என்னவோ இதுக்காவது இந்த யூனியன் முழிக்குதானு டெஸ்ட் பண்ணறேன்..

யூனியன் எல்லாம் முழிச்சுட்டுத் தான் இருக்கு, இந்தப் போர்க்கொடி வந்து ஒண்ணும் எழுப்பவேண்டியதில்லை. எல்லாம் டிடி அக்கா பார்த்துக்கறாங்க!

கொடியின் கேள்விக் கணைகள்

2009-08-26T18:02:00.000-07:00

எனக்கு சில கேள்விகள் இருக்கு.. சின்ன பொண்ணு தானே அதான் எவ்ளோ யோசிச்சும் விடை தெரியலை.. உங்களுக்கு தெரியும்னா சொல்லுங்களேன் கொஞ்சம்?

1. கந்தசாமி படம் நல்லாருக்கு / பிடிச்சுருக்குனு சொன்னவங்க யாராவது இருக்காங்களா உங்களுக்கு தெரிஞ்சு?

2. இது வரை ஒபாமா அவர் சொன்னதுல என்னவெல்லாம் செஞ்சு இருக்காரு?

3.வயசாகியும் இளம் ஹீரோனு விஜயகாந்த்துக்கு நினைப்புனு சொல்லும் அழகிரி ஏன் தலைக்கு ஒரு முடி விடாம டை அடிச்சுருக்காரு?

4. கீதா பாட்டிக்கு எவ்ளோ வயசு? (அவங்களை தவிர வேறு யாரேனும் சொல்லலாம்..)

5. இந்தியாவில் ஸ்வைன் ஃப்ளூ எவ்ளோ தீவிரமா இருக்கு? இல்ல இது வெறும் மீடியா ஹைப்பா?

6. நம்ம கேயாழ்வார் அதாங்க பதிவர் கே.ஆர்.எஸ் எப்படி இத்தனை வலைப்பூக்களையும் வைத்து சமாளிக்கிறார்??? :O

இந்த கேள்விகளில் எதற்கும் விட தெரியாமலோ தெரிந்தும் சொல்லாமல் இருந்தாலோ, உங்கள் தலை சுக்கு ஆயிரமாக வெடிக்கும்னு எல்லாம் ஒண்ணுமில்லை.. என்னவோ இதுக்காவது இந்த யூனியன் முழிக்குதானு டெஸ்ட் பண்ணறேன்..

Wonderful service provided by "108" EMRI

2009-08-17T01:31:00.000-07:00

Please find below the experience of a person regarding the service provided by 108 and pass to everyone so that it may be useful.

I am sharing my personal experience with 108 (EMRI) on their Quick response.

When I travel from Pondicherry to Coimbatore last Sunday (02-08-09) night by Bus, the bus met an accident with lorry in National Highway nearby Atthur Landmark: Paaventhar college of Arts and Science.

Two of my co-passenger got injured. One is lady and second is her baby of 15months old.
The lady had an injury in her hand and the baby was motionless. The First-Aid kit is also missing in the bus.
The accident happened at mid-night 00:57am .

On seeing the condition of the baby and mother, I immediately called 108 at 00:59am . Explained the state of injured persons and location of the place, Village, District & Taluk (assisted by a local person). It took around 3minutes.

At 01:03am (within a minute) I got a call from 108 with a conference to the district level center explained the exact location and condition of the persons injured. It took around 3minutes.

At 01:08am again I got a call from the Ambulance saying that they are on the way to accident spot.

To be surprise, the Ambulance reached the spot at 01:17am and started the treatment. The baby was brought to the active state (may be due to timely attempt by 108-EMRI) and medicines given for injured lady. At the end of their treatment both of them came to normal.

The EMRI 108 Ambulance reached the spot within 15minutes from the receipt of information to them

Here I would like express one thing that except me, none of the co-passengers were not aware of 108.

As I am aware of 108 through training given for EMERGENCY EVACUATION DRILL conducted in June 09, I could help the co-passengers..

கோகுலாஷ்டமி வாழ்த்துக்கள் ..!!!!

2009-08-14T06:21:00.000-07:00

கண்ணன் பிறந்தான் எங்கள் மன்னன் பிறந்தான்
மன கவலைகள் மறந்ததம்மா..

நான் மிகவும் ரசித்த பாடல்....

அனைவருக்கும் கோகுலாஷ்டமி வாழ்த்துக்கள்....

மே மாத முக்கிய தினங்கள்!`

2009-05-14T04:03:00.000-07:00

நேத்திக்கு டாமின் திருமணநாள். வாழ்த்துப் பதிவு போடணும்னு நினைச்சேன். நேத்திக்காலையிலேயே போட்டிருக்கணும். அப்புறம் கணினி கிட்டேயே வரமுடியலை. தாமதமான மணநாள் வாழ்த்துகள் டாம்! இன்னும் சில முக்கியமானவங்களோட திருமணநாளும் வருது. அதெல்லாமும் அப்புறமாய். டாமோட ஜூனியருக்கும் முதலாண்டுப் பிறந்த நாள் வருது. ஒரு இரண்டு வருஷம் போச்சுன்னா அவரும் ப்ளாக் எழுத ஆரம்பிச்சுடுவார். முன் கூட்டிய வாழ்த்துகள்.

ஹையா, ஜாலி, டிடி அக்கா வந்துட்டாங்களே!

2009-04-27T08:45:00.000-07:00

பலநாட்களாய்க் காணாமல் போய் அறிவிப்புக் கொடுக்கலாமா வேண்டாமானு இருந்தப்போ அப்போ அப்போ ஆன்லைனில் கண்ணில் பட்டு, சாட்டிட்டுப் போயிட்டிருந்த டிடி அக்கா வந்துட்டாங்க டோய்! ஜாலி, இனிமேல் அடுத்தது நம்ம வேதா(ள்) தான் வரணும், வந்தால் களை கட்டிடும் ! மக்களே காத்திருங்க. முதல்லே டிடி அக்காவுக்கு நல்வரவு சொல்லுங்க எல்லாரும்.

நல்வரவு டிடி அக்கா.

வேலை வாய்ப்புச் செய்தி

2009-03-18T02:03:00.000-07:00

ஹலோ நண்பர்களே, நலமா? எனது நண்பர் ஒருவர்
வேலை வாய்ப்புச் செய்தி பற்றி அவ்வபொழுது எனக்கு
மின்மடல் அனுப்பிக் கொண்டிருப்பார். அவர் இப்பொழுது
அதற்காகவே தனியாக ஒரு பிரிவே ஆரம்பித்துள்ளார்.
அதை பற்றி அவரே செய்தி அனுப்பியுள்ளார், பாருங்கள்
வேண்டுவோர் இதன் மூலம் பயன் பெற வாழ்த்துக்கள்.

வேலை வாய்ப்புச் செய்திகள்.
Dear Friends,

Just wanted you to update about a yahoo group named 'AllTheVeryBest' which I had created and maintained for sending job related mails. It was inactive for sometime and hereafter I shall be forwarding the job related emails to that group. Moreover there would be no further needs to stand against the Corporate SMTP server's policy :).

Whoever is interested, can just join the group by sending a blank mail to 'AllTheVeryBest-Subscribe@yahoogroups.com'. You can very well inform your friends also to do the same. This is a common group for sending the openings for both Freshers and Experienced people.

Cheers,
Raghavan alias Saravanan M
raghavan.30may1981@gmail.com

உங்களில் யாருக்காகவாவது உபயோகமாக இருக்கும்
என நினைக்கிறேன்.

20-20-20

2009-01-29T00:20:00.000-08:00

During a recent visit to an optician, one of my friends was told of an exercise for the eyes by a specialist doctor that he termed as 20-20-20 ." It is apt for all of us, who spend long hours at our desks, looking at the computer screen. I Thought I'd share it with you. 20-20-20

Step I :-

After every 20 minutes of looking into the computer screen, turn your head and try to look at any object placed at least 20 feet away. This changes the focal length of your eyes, a must-do for the tired eyes.

Step II :-

Try and blink your eyes for 20 times in succession, to moisten them.

Step III :-

Time permitting of course, one should walk 20 paces after every 20 minutes of sitting in one particular posture. Helps blood circulation for the entire body.

பிறந்த நாள் வாழ்த்துகள் டாம்!

2008-11-30T19:15:00.000-08:00

டாமுக்கு இன்று பிறந்த நாள். அதுக்காக வாத்தியம் இசைக்கிற சத்தத்திலே டாமுக்குத் தூக்கி வாரிப் போடுது போல! பாவம் இல்லை டாம்?? என்னது பாவமா? அதெல்லாம் இல்லை! நல்லா வேணும்! :P

போனால் போகுது டாம், இந்தா இந்த ரோஜாப் பூவை வச்சுக்கோ இன்னிக்கு உனக்குப் பிறந்த நாளாச்சேனு ஜெரி கொடுக்குது. டாமும் சந்தோஷமா வாங்கிக்குதே? ம்ம்ம்ம் இப்போ தைரியமா கேக்கைக் கொடுக்கலாமா?? ப.கொ. கேக் இது, டாமுக்குனு ஸ்பெஷலாத் தயாரிச்சது.
Happy Birthday Tom.

seeking change of job

2008-11-12T08:01:00.000-08:00

நான் பங்கேற்கிற ஒரு குழுவில வந்த ஒரு அஞ்சல். முடிஞ்சா உதவுங்க!
~~~~~~~~~~~~~~~~
நண்பர்களுக்கு வணக்கம்,

IBM Websphere Admin ஆக பணிபுரிகின்ற நான் தற்போது வேறு நிறுவனங்களில் வேலை தேடுகிறேன். உங்கள் அலுவலகத்திலோ அல்லது நண்பர்கள் அலுவலகத்திலோ இவ்வேலைக்கான காலியிடங்கள் இருப்பின் எனக்கு மடலிடுங்கள்( nilaraseegan@gmail.com )மறக்காமல் உங்களது அலைபேசி எண்ணையும் குறிப்பிடுங்கள்.

மாணவ சமுதாயம் எங்கே போகின்றது???

2008-11-12T06:21:00.000-08:00

சற்று முன் தொலைக்காட்சிகளில் செய்தி ஒன்றைப் பார்த்ததும் மனம் மிகுந்த வேதனை அடைந்தது. சென்னை சட்டக் கல்லூரி மாணவர்களில் இரு குழுவினருக்குள் நடந்த சண்டையின் நேர்முக ஒளிபரப்பைப் பார்த்ததும் மனம் அதிர்ந்து போனது. ஒரு வாரமாக இரு குழுவினருக்குள்ளே ஏதோ போஸ்டர் ஒட்டுவதில் தகராறு இருந்து வந்திருக்கின்றது. அது எதனால், என்ன போஸ்டர் என்பது நாளைக்குச் செய்தித் தாள் பார்த்தால் தான் தெரியும். ஆனால் ஒரு வாரமாய்க் கனிந்து கொண்டிருந்த நெருப்பு இன்று பிடித்து எரிய ஆரம்பித்துக் கடைசியில் ஒரு குழுவைச் சேர்ந்தவர்கள் இரு மாணவர்களை உருட்டுக் கட்டையால் அடித்து நொறுக்கியதில் அந்த மாணவர்களின் நிலை கவலைக்கிடமாய் உள்ளது என நம்புகின்றேன். வருங்காலத்தில் மக்களுக்குச் சட்டத்தையும், ஒழுங்கையும், நேர்மையையும் போதிக்க வேண்டிய ஒரு முக்கியமான, உன்னதமான இடத்தில் இருக்கப் போகின்றவர்கள் இன்று அல்ப விஷயத்துக்காக இவ்வாறு சண்டை போட்டுக் கொண்டு ஒருத்தரை ஒருத்தர் அடித்துக் கொண்டால், பின் சாமானிய மக்கள் இவர்களை நம்பித் தங்கள் வழக்கை எவ்வாறு ஒப்படைப்பார்கள்?? மாணவ சமுதாயம் எங்கே போகின்றது? இவர்களா வளமான இந்தியாவை உருவாக்கப் போகின்றார்கள்? இவங்க கையில் இந்தியா எப்படி இருக்கும்?? இதை ப்ளாக் யூனியனில் போடுவதன் காரணம் இளைஞர்களும், இளைஞிகளும் இங்கே அதிகம் இருப்பதால். அவங்களுக்கும் செய்தியின் தீவிரம் புரியணும்னு.

தி.ரா.ச சார் வீட்டு கல்யாணம்

2008-11-03T01:29:00.000-08:00

வாழ்க்கையில் சிலர் வீட்டு கல்யாணங்களை மிஸ் பண்ணவே கூடாது. ஒரு வேளை மிஸ் பண்ணி விட்டால் அப்புறம் ஒரே பீலிங்க்ஸா இருக்கும். எனவே ஒரு மாதத்துக்கு முன்னமே பிளான் பண்ணி தீவாளியோடு சேர்த்து லீவு போட்டு தி.ரா.ச சார் வீட்டு கல்யாணத்துக்கு ரிஷப்ஷனிலிருந்து, முகூர்த்தம் வரை கலந்து கொள்ள முடிந்தது.

ரிசப்ஷனுக்கு தங்கமணி, ஜுனியர், அவன் தம்பி அங்கதன் சகிதமாக மண்டபத்தில் வந்து இறங்கியதும் வாசலிலேயே பளீரிடும் வெண் சட்டை, டை சகிதம் தி.ராச.சார் உமா மேடம் சகிதமாக எங்களை வரவேற்றார். எனக்கு அப்பவே கண்ணை கட்டி விட்டது. உள்ளே நுழைந்தால் நாதஸ்வர கச்சேரி நடந்து கொண்டிருந்தது. சிறிது நேரம் கழித்து காமிராக்கள் பளிச்சிட மணமக்கள் மேடைக்கு வர சர்க்யூட் டிவி உதவியால் மேடையில் நடைபெறுவதை எந்த மூலையிலிருந்தும் பார்க்க முடிந்தது.

மொய்க்கு முந்து! பந்திக்கு பிந்து!(கீதா மேடம் நோட் தி பாயின்ட்!) என்ற கொள்கைப்படி வாங்கி வந்திருந்த கிப்ட்களுடன், அமெரிக்காவில் இருக்கும் எஸ்கேஎம்மின் மொய் கவருடன் வரிசையில் காத்திருந்தோம். கிப்ட் என்ன?னு தி.ராச. சார் பிரித்து பார்த்து பின்னூட்டம் இடுவார்.

தம்பியுடையான் ஏற்கனவே சாருக்கு உதவியாக வருபவர்களை வரவேற்பதிலும், கிப்ட்களை அடுக்கி வைப்பதிலும் முனைந்து விட்டான். மிக சரியாக மேடைக்கு ஏறும்போது தங்கஸ், புடவை பார்டர் வீடியோவில் சரியா தெரியாது! அதான்! என ஜுனியரை என் கையில் திணித்து விட்டது தற்செயலான விஷயம் என ஏமாந்து விட்டேன். அதுவரை என் மீது ஒரு நல்ல அபிப்ராயம் வைத்திருந்த பல காயத்ரி, வைஷ்ணவிகளின் அம்மாக்கள் முகத்தை திருப்பி கொண்டதும் தான் தங்கமணியின் நமட்டு சிரிப்பில் ஒளிந்திருந்த வில்லத்தனம் எனக்கு லேட்டாக புரிந்தது. பின் மனதை தேற்றிக்கொண்டு பந்திக்கு போய் பஃபே முறையில் ஒரு பெங்காலி ஸ்வீட்(பெயர் என்ன?), கட்லட், சாம்பார் சாதம், ரசம் சாதம்,(சில ஐட்டங்கள் மறந்து விட்டது) எல்லாம் அமுக்கி விட்டு நான் வந்திருந்த வாடகை காரில் ஏறிக் கொண்டேன்.

மறு நாள் முகூர்த்ததுக்கு காலை எட்டு மணிக்கே நான் மட்டும் வந்து சேர்ந்தேன். தம்பி அங்கேயே தங்கி விட்டான். காசி யாத்ரைக்கு கிளம்பிய மாப்பிள்ளை ஆழ்வார்பேட்டை சிக்னல் தாண்டி லஸ் கார்னர் வரை போய்விடும் அபாயம் இருந்ததால் சார் பெரிய மனது பண்ணி அழைக்க திரும்பி வந்து ஊஞ்சலில் அமர்ந்தார். தானே இயற்றிய ஒரு பாடலை, மைக் பிடித்து தன் சொந்த குரலில் இனிமையாக சார் பாட ஆரம்பிக்க ஊஞ்சல் களை கட்டியது. ராகம் என்ன ஆபேரியா?

மாப்பிள்ளை கட்டி இருந்த அதே ஸ்டெயில், ரகத்தில் தி.ராச சாரும் பட்டு வேஷ்டி கட்டி இருந்தது மற்றும் உமா மேடமும் கிளி பச்சை அரக்கு பார்டரில் பாந்தமான ஒன்பது கஜத்தில் இருந்தது மண்டபத்தில் பொண்ணு மாப்ளை யாரு? என்ற சந்தேக அலை பரவியதை தவிர்க்க முடியலை.

இடைப்பட்ட கமர்ஷியர் ப்ரேக்கில் நான் காலை டிபனுக்கு நழுவி விட்டேன். மெதுவான இட்லி, முறுகலான தோசை, நெய் மணக்கும் பொங்கல், தொட்டுக்க தேங்காய் மற்றும் தக்காளி சட்னி, பருப்பு சாம்பார் மற்றும் அசோகா அல்வா ( நான் அதை கேசரின்னு நினைச்சு கொசுறு எல்லாம் கேட்டு தொலைத்தேன்) என லைட்டா ஒரு டிபனை (இதுவாடா லைட்டு?) சாப்பிட்டு விட்டு பில்டர் காப்பியையும் சாப்பிட்டு விட்டு தெம்பாக வந்தமர்ந்தேன்.

இதற்கிடையில் முந்தின நாளே அம்பத்தூர்ல இருந்து மொபெட், பேருந்து, எலக்ட்ரிக் டிரேயின் என சகலவிதமான வாகனங்களிலும் ஆரோகணித்து கல்யாணத்துக்கு கிளம்பிய கீதா மேடம், ஒரு வழியா அடுத்த நாள் காலை மண்டபத்தில், நேரே டிபன் நடக்கும் இடத்துக்கு வந்து சேர்ந்தார்கள். எனக்கு சாம்பு மாமாவின் பாவமான முகம் ஏற்கனவே நினைவில் இருந்ததால் டக்குனு அடையாளம் கண்டு கொண்டு ஷேம நலன் விசாரித்தேன். பக்கத்தில் கர்ர்ர் புர்ர்ர்ர்னு சவுண்டு வரவே அது நிச்சயமாக சம்பு மாமாவை அடக்கியாளும் கீதா மேடமாக தான் இருக்கும் என நான் சொல்லி உங்களுக்கு தெரிய வேண்டியதில்லை.

பின் மூத்த பதிவரான மேடத்தை தக்க ஆசனத்தில் அமர்த்தி பேசிக் கொண்டு இருந்தோம். ஒரு காலத்தில் பதிவர் என அறியப்பட்டவரும், கீதா மேடத்தின் பினாமியுமான திருமதி வேதா, தன் ரங்கமணி பின் தொடர வந்து சேர்ந்தார். அதுக்கப்புறம் ஒரே வம்பு! வம்பு வம்பு தான். தனக்கு லட்சகணக்கான பின்னூட்டங்கள் மெயில் வந்து குவிவதாகவும் பப்ளிஷ் பண்ண நேரமே கிடைப்பதில்லை!னு மேடம் விட்ட அலப்பரை இருக்கே!

முகூர்த்தம் முடிந்ததும், ஏற்கனவே சாம்பு மாமா சமைத்து வைத்திருப்பதால் நாங்க கிளம்பறோம்! என அவசரம் அவசரமாக மேடம் கிளம்பி விட்டார். கிளம்பும் போதும் கையில் கிப்ட் பாக்ஸ் வைத்திருந்தார் என்பது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.
பீன்ஸ் உசிலி (அன்று பீன்ஸ் கிலோ என்பது ரூபாய் சென்னையில்), கத்ரிகாய் சாம்பார், அவியல், கடலை பருப்பு பாயசம் (இரவு வயத்தை கலக்கி விட்டது), தக்காளி ரசம், அப்பளம், வடை என முகூர்த்த சாப்பாடு அமர்களமாய் இருந்தது. சிறிது நேரம் திராச சாருடன் பேசிவிட்டு மறக்காமல் தாம்பூல பை, பக்ஷணம் (லட்டு, ஐந்து சுத்து முறுக்கு, அதிரசம்) எல்லாம் நானும், மெளலி அண்ணாவும் வாங்கி கொண்டோம்.

சில துளிகள்:

திருமண மண்டபம் முழுக்க நம்மாழ்வார், பெரியாழ்வார், மணவாளமாமுனிகள்னு ஒரே வைஷ்ணவ பெரியவர்களின் திருபடங்கள். ஒரு போட்டோவில் பெயர் இல்லை, ஒரு வேளை கேஆரேஸ்ஸ் அண்ணாவா இருக்குமோ?னு உத்து உத்து பாத்தேன். :)

கொண்டை போட்டு பூ முடித்து ரிசப்ஷனுக்கு வந்திருந்த ஒரு மாமி, அம்பி உன் ஜாதகம் கிடைக்குமா?னு கேட்டார்கள். மேடையில் ஜுனியர் சகிதம் போட்டோவுக்கு போஸ் குடுத்து விட்டு நான் இறங்கிய பின் ஜாதகம் குடுக்க அந்த மாமியை தேடினேன். எஸ்கேப் ஆயிட்டாங்க போலிருக்கு. திராசா சார், கொஞ்சம் ஹெல்ப் பண்ணுங்களேன்.

கேட்டரிங்க் கான்ட்ராக்ட் எடுத்த நிறுவனத்தின் பெயர் அம்பி கேட்டரர்ஸ் என்பது தற்செயலான ஒற்றுமையே.

கல்யாணத்துக்குப் போயிட்டு வந்தாச்சு!

2008-10-31T01:39:00.000-07:00

நாம எல்லாம் ஒரு இடத்துக்குப் போறதுனு ஆரம்பிச்சா சும்மாவா! ஒரு வாரம் முன்னேயே அறிவிப்பு எல்லாம் கொடுத்து, ஆலோசனைகள் நடத்தி, மெய்க்காப்பாளர்களைத் தயார் செய்து, எவ்வளவு இருக்கு! நம்ம உ.பி.ச. வேறே பார்த்து ரொம்ப நாட்கள் ஆயிடுச்சு, நானும் வருவேன்னு சொல்லி இருந்தாங்க. அம்பிதான் ஒரு வாரம் முன்னேயே வந்து சேர்ந்தாச்சு. ஆனால் இன்னும் அம்பத்தூருக்கு வர வழி தெரியலையாம். தொலைபேசியில் பேசிட்டு, வரேன்னு சொன்னதோடு சரி. நல்லவேளையாப் பருத்திக் கொட்டை மட்டும் வாங்கலை, வந்ததும் வாங்கிக்கலாம்னு வச்சிருக்கேன்.

அம்பி மூன்று நாட்களும் சத்திரத்தில் டேரா போடப் போவதையும் தெரிந்து கொண்டேன். நம்பகமான தகவல்கள் கிடைச்சது. மெளலியும் வரப் போகின்றார் என்பதும் தெரிய வந்தது. டிக்கெட் கிடைச்சதும், தொலைபேசறேன்னு சொன்ன மெளலி, கல்யாணத்தில் என்னைப் பார்த்தபின்னரும் வாயே திறக்கலை. :P நாங்க வழக்கம்போல் அமளி, துமளி இல்லாமல் இம்முறை கிளம்பி, என்ன ஆச்சரியம்?? வீட்டை விட்டுக் கிளம்பும்போது உடனேயே வண்டி ஸ்டார்ட் ஆக, அதிர்ச்சியில் நான் வண்டியில் ஏறத் தோணாமல் முழிக்க, ஏறுனு அவர் அதட்ட, ஏறி உட்கார்ந்ததும், வண்டி நின்றது. எனக்கும் போன மூச்சுத் திரும்பி வந்தது. மறுபடியும் பெட்ரோல் டாங்கை உலுக்கிவிட்டு வண்டியைக் கிளப்ப அரை மனசா வண்டி கிளம்ப நானும் ஏறி உட்கார்ந்து கொண்டேன், கொஞ்சம் பயத்தோடேயே. பழைய வண்டிக்கு என்னைக் கண்டாலே பிடிக்காது. ஏறி உட்கார்ந்தால் கிளம்ப மறுக்கும். பிடிவாதமாய் அதிலேயே போகணும்னு நான் இருக்க, என்னைக் கேட்காமல் அதை விற்றுவிட்டார். அந்த வண்டி இந்தப் புது வண்டி கிட்டே நல்லாப் போட்டுக் கொடுத்திருக்கு போல! அது இருக்கும் வரைக்கும் இது ஒழுங்காத் தான் இருந்தது. இப்போ இதுவும் கத்துக்கிட்டது.

திரு திராச அவர்கள் பத்திரிகை அனுப்பி விட்டுத் தொலைபேசியிலும் அழைப்பு விடுத்திருந்தார். ஆகவே நேற்று மாலை வரவேற்புக்குச் செல்லவேண்டும் என நினைத்துப் பின்னர் அப்போக் கிளம்ப முடியாமல் இன்று காலை திருமண நிகழ்ச்சிக்குச் சென்றோம். நாங்கள் சென்ற சமயம் ஊஞ்சலில் பெண்ணும், மாப்பிள்ளையும் ஆட, எல்லாரும் பாடிக் கொண்டிருந்தனர். போய்ச் சிறிது நேரத்துக்கு எல்லாம் திரு திராச அவர்களே பாட ஆரம்பித்தார். அவர் பாட, மற்றவர்கள் பாட என ஊஞ்சல் ஆரம்பித்தது. நாங்க கொஞ்ச நேரம் உட்கார்ந்து பார்த்து அம்பியையோ, கணேசனையோ பார்க்கலாம் என்று நினைத்தால் அவங்க யாருமே கண்ணில் படலை. டைனிங் ஹாலில் இருந்திருக்காங்கனு அப்புறமாத் தெரிஞ்சது. அம்பிக்கு அது வழக்கம் தானேன்னு நினைச்சுட்டு நாங்க போய் டிபன் சாப்பிட்டோம். சாப்பிட்டுட்டு நான் கீழே போக நின்னுட்டு இருந்தப்போ இந்த டாம் ஒரு மூணு தரம் இப்படியும், அப்படியும் ஏதோ வேலை இருக்கிறாப்போல் போயிட்டுப் போயிட்டு வர, என்னைக் கண்டு கொள்ளவே இல்லை. க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்.,., என்ன ஒரு சோகம்!

கடைசியில் என்னோட ம.பா.வைப் பார்த்துட்டு எங்கேயோ பார்த்த முகமா இருக்கேனு டாமின் மூளையில் பல்ப் எரிய, அப்புறமா என்னைக் கண்டு ஓடிவர, கணேசனோ உடனேயே என்னைக் கண்டு கொள்ள, டாமைப் பார்த்துப் பல்லைக் கடித்தேன். அப்புறம் நாங்க கீழே போனதும் டாமும், அவர் தம்பியும் வந்து உட்கார்ந்து கொண்டனர். மெளலி இதோ வந்தாச்சு, பஸ்ஸில் இருந்து இறங்கியாச்சு, என்று நேர்முக வர்ணனையைக் கொடுத்தார் கணேசன். அதுக்கு முன்னாலேயே உ.பி.ச. அவங்க கணவரோட வந்தாங்க. பாவம், என்னைத் தொடர்பு கொள்ளறேன்னு சொல்லி இருந்தாங்க. நாம நம்ம வழக்கம்போல் செல்லை வீட்டிலேயே பத்திரப்படுத்தி வச்சுட்டுப் போனதாலே அவங்களாலே தொடர்பு கொள்ள முடியலை என்றாலும் வந்துட்டாங்க. அப்புறமாய் மெளலியும் வந்தார். வந்ததும் மதுரைக்காரர் ஒருத்தரைத் தேடிப் பிடிச்சுக் கண்டு பிடிச்சு அவரோடயே பேசிட்டு இருந்துட்டு, எங்க பக்கம் வந்ததும், கணேசன், அம்பி இவங்களோட மட்டும் பேசிட்டு இருந்தார். சரிதான், கன்னடக்காரங்க இப்படித் தான் தமிழ் துரோகியா இருப்பாங்க போல என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்க அங்கே மேடையில் தாலி கட்டித் திருமணம் முடிஞ்சுட்டது. ஆசிகளை வழங்கிட்டு நாங்களும் கிளம்பிட்டோம்.
செளபாக்கியவதி பிருந்தாவுக்கும், சிரஞ்சீவி பாலசந்திரனுக்கும் இனிய திருமண வாழ்த்துகள். மகிழ்ச்சியான மணவாழ்வுக்கும் வாழ்த்துகின்றோம்.

எல்லாருக்கும் இனிய தீபாவளி வாழ்த்துக்கள்.

2008-10-26T05:03:00.000-07:00

நண்பர்களுக்கும் அவர்களின் குடும்பத்தாருக்கும்
ப்ளாக் யூனியனின்
இனிய தீபாவளி வாழ்த்துக்கள்.

I MISS YOU TOM

2008-09-15T01:31:00.001-07:00

டாமுக்குக் கொஞ்ச நாளா இப்படி ஒரு சந்தேகம் வந்துட்டு இருக்கு. அது தான் diaper மாத்தறதிலேயும், pacifyre செட்டிங்கிலேயும் பிசியா இருக்கா?? இந்த உலகத்துச் சிந்தனையே இல்லை. பூரிக்கட்டை அடி மட்டும் இருந்தால் பரவாயில்லை. இப்போ இன்னும் ஆணிகள் அதிகமாயிட்டே போகுதே??? என்ன செய்யலாம்? ஜெரிக்கு ஒரே கவலையாக இருக்கே???
என்ன இருந்தாலும் ஜெரிக்குத் தனியாக போரடிக்காதா என்ன?? டாம் பவுலிங்கில் அடிபட்டு இப்படி உட்கார்ந்துடுச்சு! ஜெரிக்கு ரொம்பவே போரடிக்குதாமே?? என்ன செய்ய முடியும்???
அப்பாடா, அருண்குமார் கல்யாணமும் வந்தது, ஓணமும் வந்தது.டாமும் திரும்பி வந்திருக்கு போலிருக்கு. ஜெரி வரவேற்புக் கொடுக்குது பாருங்க.

WELCOME TOM, I MISS YOU.

அருண்குமாருக்கு கல்யாணமுங்கோ!

2008-09-11T01:49:00.000-07:00

ரங்கமணிகள் கிளப்புக்கு மீண்டும் ஒரு வருகை. ஆம்! மதுரை மைந்தன், அமெரிக்காவில் ஆணி பிடுங்கும் வீரன், அருண்குமார் இன்று(11-sep-2008) மண மகள் ஸ்வப்னாவை திருமணம் செய்கிறார்.

மண மக்கள் எல்லா வளமும் பெற்று வாழ பிளாக் யூனியன் சார்பாக எல்லோரும் வாழ்த்துவோம் வாங்க.

பி.கு: ஜி 3 அக்கா ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடியே முத பந்திக்கு முந்திவிட்டார் என நம்பத்தகுந்த வட்டாரங்கள் சொல்கிறது. :))

இனிய பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள் ஜி3 அக்கா

2008-08-31T20:41:00.000-07:00

மூவாயிரம் பின்னூட்டங்கள் வாங்கிய அபூர்வ சிந்தாமணி, பாசக்கார தம்பிகளை மேய்த்து கட்டும் அருமை அக்கா, பிளாக் உலகின் 'லேடி கைப்புள்ளை', பயமறியா பாவையர் சங்கத்தின் உறுப்பினர், Powered by Ctrl C, Driven by Ctrl V என்ற கொள்கையில் உறுதியோடு இருப்பவராம் எங்கள் ஜி3 அக்காவுக்கு இன்று பிறந்த நாள். வாழ்த்த வயதில்லை, வணங்குகிறோம்.

இன்று அக்காவின் பிறந்த நாள் என்பதால் மொத்த கேக்கும் அவங்களுக்கு தான். :-)

A day to remember

2008-08-13T02:52:00.000-07:00

Yesterday went to Avvai illam in Adyar. We had agreed to sponsor for lunch for that day. The warden asked us to come there at 12.30. It was an emotional trip down the memory lane for the same place was once patronised by my dad.

We arrived dot on time (something of a record considering my notoriously unpunctual ways..but, that i wouldnt have missed the trip for anything in the world is a totally different thing). To our dismay we found both the main doors to be locked and since it was sunday no one picked the fone in the office. To our luck one cute looking kid, who was playing near the door, heard our voice and came to our help. We told her that we wanted to meet the warden. You should've seen the enthu with which the kid dashed towards the office room. The warden was an old lady (should've been in her late sixties) who was providing free service, being in her post retirement days. She took us through the place and gave us a brief history of that institution which has been founded on 1931.

Its dedicated only to gal children and has got a school and teacher training institute in its campus apart from a sprawling ground with volleyball and badminton courts. [One point to note is that they have two ferocious looking dogs which are un used to male visitors, as informed by the lady. Luckily I was walking with the warden. ]

We went through the buildings there which were in a really sad condition. I guess ever since they were built they would've hardly seen any renovation. The electrical wirings were dangerously old and were quite scary. The slanting roof made of "Odu" had some holes and were also in a real need for repair.

Since it was holiday, we couldnt see many kids and most of whom we saw, were busy washing clothes. The warden rang the bell for lunch and suddenly out of nowhere the dining hall was swarmed with kids. It was an amazing feeling to see so much kids after a long time and each one carried their own numbered plate for lunch. Those who had missed their plates shared it with their friends. All their chirpiness and laughter were so heart whelming and was a real joy to watch. When the warden rang the bell asking them to pray there was pindrop silence. All the children had their eyes closed and were actually saying some prayer. It was cute and heart breaking at the same time :(

We had actually taken camera to take snaps but felt so overwhelmed that we decided against it. I was surprised to see initials in front of all their names and when we checked with the warden we were shocked to hear that almost all the kids in that institute have parents!! In fact for around 50 of them they've both the parents alive, who for reasons known only to them, have left their kids in that place. And most of the remaining 200 and odd kids had atleast one parent, mostly mothers who got married to someone else and after their second marriage have left the kids there!!

I checked with them on what would be more helpful for them as a contribution. They accept anything as a contribution - be it food,clothes,money or physical help.
For feeding 200 plus kids one course of meal they require Rs 2000. They also run a school and educational expense for a kid in higher secondry comes upto 500 per annum and senior secondry comes close to Rs 1500 i guess. I dont remember. Also they want funds for renovating their buildings and for constructing new ones.

I came back from that place with my perspective on my wants and needs totally changed. How so little effort from our side can have such a drastic change on their lives and how selfish my thoughts seem when compared to their situation. And how blessed we are and how much we complain over things which appear so trivial when compared to what those kids lack. Even if we spare our used stuff with them, that itself would help them a big way.

I am more than sure that, all of us have a good samaritan in us, waiting for an opportuntity and a slight push in the correct direction. And more often than not we have this hesitancy over the legitimacy of a person or institution before we part with our hard earned stuff. The only way to get over it is to actually visit places like these and get a feel of your own. Believe me, words can hardly explain that feeling. I know of two people ( Nandu and Sat) who are already into this in a big way and have dedicated more than their time and money in efforts like this and are running an organisation called SMILE (for more details http://smilewelfarefoundation.blogspot.com/). And i am sure there are many more who are silentlly doing their bit for the society. Hope we get many more like them. May their tribe grow.

இன்று மாதவி பந்தலில் ஒரு கொண்டாட்டம்.

2008-08-08T21:00:00.000-07:00

இனிய ப்ளாக் யூனியன் நண்பர்களே, இன்று
என்ன நாள் தெரியுமா? நாராயணனையும்
நமசிவாயனையும் பாரபட்ச மில்லாமல் பெருமை
படுத்தும் நமது ஆன்மிகப் புலவர் பதிவு புயல்
கேஆரெஸ் என்று அன்புடன் அழைக்கப்படும்
'கண்ணபிரான் ரவிசங்கர்' அவர்கள் இவ்வுலகில்
இன்று அவதரித்த திருநாள்.

மக்களே வாங்க வந்து உங்க வாழ்த்துக்களையும்
வாழ்த்து பாக்களையும் தெரிவித்து கொள்ளுங்கள்
என்று அழைக்கப் படுகிறீகள்.

ஆகவே இங்கு வாழ்த்தும் அன்பர்களுக்கு எங்கள்
யூனியன் சார்பாக எல்லாருக்கும் நமது பிறந்த நாள்
கொண்டாடும் சக நண்பர் இந்த கேக்க கட் பண்ணி
கொண்டாடுவார் (குடுப்பார் என நம்புங்கள் !!) என
அறிவிக்கப் படுகிறது.

ஹாய் ரவி, இனிய பிறந்த நாள் வாழ்த்துகள்.

Vetri nichayam

2008-08-04T00:43:00.000-07:00

Naga Naresh Karutura has just passed out of IIT Madras in Computer Science and has joined Google in Bangalore .

You may ask, what's so special about this 21-year-old when there are hundreds of students passing out from various IITs and joining big companies like Google?

Naresh is special. His parents are illiterate. He has no legs and moves around in his powered wheel chair. (In fact, when I could not locate his lab, he told me over the mobile phone, 'I will come and pick you up'. And in no time, he was there to guide me)

Ever smiling, optimistic and full of spirit; that is Naresh. He says, "God has always been planning things for me. That is why I feel I am lucky."

Read why Naresh feels he is lucky.

Childhood in a village
I spent the first seven years of my life in Teeparru, a small village in Andhra Pradesh, on the banks of the river Godavari . My father Prasad was a lorry driver and my mother Kumari, a house wife. Though they were illiterate, my parents instilled in me and my elder sister (Sirisha) the importance of studying.

Looking back, one thing that surprises me now is the way my father taught me when I was in the 1st and 2nd standards. My father would ask me questions from the text book, and I would answer them. At that time, I didn't know he could not read or write but to make me happy, he helped me in my studies!

Another memory that doesn't go away is the floods in the village and how I was carried on top of a buffalo by my uncle. I also remember plucking fruits from a tree that was full of thorns.

I used to be very naughty, running around and playing all the time with my friends. I used to get a lot of scolding for disturbing the elders who slept in the afternoon. The moment they started scolding, I would run away to the fields!

I also remember finishing my school work fast in class and sleeping on the teacher's lap!

January 11, 1993, the fateful day
On the January 11, 1993 when we had the sankranti holidays, my mother took my sister and me to a nearby village for a family function. From there we were to go with our grandmother to our native place. But my grandmother did not come there. As there were no buses that day, my mother took a lift in my father's friend's lorry. As there were many people in the lorry, he made me sit next to him, close to the door.

It was my fault; I fiddled with the door latch and it opened wide throwing me out. As I fell, my legs got cut by the iron rods protruding from the lorry. Nothing happened to me except scratches on my legs.

The accident had happened just in front of a big private hospital but they refused to treat me saying it was an accident case. Then a police constable who was passing by took us to a government hospital.

First I underwent an operation as my small intestine got twisted. The doctors also bandaged my legs. I was there for a week. When the doctors found that gangrene had developed and it had reached up to my knees, they asked my father to take me to a district hospital. There, the doctors scolded my parents a lot for neglecting the wounds and allowing the gangrene to develop. But what could my ignorant parents do?

In no time, both my legs were amputated up to the hips.

I remember waking up and asking my mother, where are my legs? I also remember that my mother cried when I asked the question. I was in the hospital for three months.

Life without legs
I don't think my life changed dramatically after I lost both my legs. Because all at home were doting on me, I was enjoying all the attention rather than pitying myself. I was happy that I got a lot of fruits and biscuits.

'I never wallowed in self-pity'
July 28, 2008

The day I reached my village, my house was flooded with curious people; all of them wanted to know how a boy without legs looked. But I was not bothered; I was happy to see so many of them coming to see me, especially my friends!
All my friends saw to it that I was part of all the games they played; they carried me everywhere.

God's hand
I believe in God. I believe in destiny. I feel he plans everything for you. If not for the accident, we would not have moved from the village to Tanuku, a town. There I joined a missionary school, and my father built a house next to the school. Till the tenth standard, I studied in that school.

If I had continued in Teeparu, I may not have studied after the 10th. I may have started working as a farmer or someone like that after my studies. I am sure God had other plans for me.

My sister, my friend
When the school was about to reopen, my parents moved from Teeparu to Tanuku, a town, and admitted both of us in a Missionary school. They decided to put my sister also in the same class though she is two years older. They thought she could take care of me if both of us were in the same class. My sister never complained.

She would be there for everything. Many of my friends used to tell me, you are so lucky to have such a loving sister. There are many who do not care for their siblings.

She carried me in the school for a few years and after a while, my friends took over the task. When I got the tricycle, my sister used to push me around in the school.

My life, I would say, was normal, as everyone treated me like a normal kid. I never wallowed in self-pity. I was a happy boy and competed with others to be on top and the others also looked at me as a competitor.

Inspiration
I was inspired by two people when in school; my Maths teacher Pramod Lal who encouraged me to participate in various local talent tests, and a brilliant boy called Chowdhary, who was my senior.

When I came to know that he had joined Gowtham Junior College to prepare for IIT-JEE, it became my dream too. I was school first in 10th scoring 542/600.

Because I topped in the state exams, Gowtham Junior College waived the fee for me. Pramod Sir's recommendation also helped. The fee was around Rs 50,000 per year, which my parents could never afford.

Moving to a residential school
Living in a residential school was a big change for me because till then my life centred around home and school and I had my parents and sister to take care of all my needs. It was the first time that I was interacting with society. It took one year for me to adjust to the new life.

There, my inspiration was a boy called K K S Bhaskar who was in the top 10 in IIT-JEE exams. He used to come to our school to encourage us. Though my parents didn't know anything about Gowtham Junior School or IIT, they always saw to it that I was encouraged in whatever I wanted to do. If the results were good, they would praise me to the skies and if bad, they would try to see something good in that. They did not want me to feel bad.

They are such wonderful supportive parents.

Life at IIT- Madras
Though my overall rank in the IIT-JEE was not that great (992), I was 4th in the physically handicapped category. So, I joined IIT, Madras to study Computer Science.

Here, my role model was Karthik who was also my senior in school. I looked up to him during my years at IIT- Madras.

He had asked for attached bathrooms for those with special needs before I came here itself. So, when I came here, the room had attached bath. He used to help me and guide me a lot when I was here.

I evolved as a person in these four years, both academically and personally. It has been a great experience studying here. The people I was interacting with were so brilliant that I felt privileged to sit along with them in the class. Just by speaking to my lab mates, I gained a lot.

'There are more good people in society than bad ones'
July 28, 2008

Words are inadequate to express my gratitude to Prof Pandurangan and all my lab mates; all were simply great. I was sent to Boston along with four others for our internship by Prof Pandurangan. It was a great experience.
Joining Google R&D
I did not want to pursue PhD as I wanted my parents to take rest now.

Morgan Stanley selected me first but I preferred Google because I wanted to work in pure computer science, algorithms and game theory.

I am lucky
Do you know why I say I am lucky?

I get help from total strangers without me asking for it. Once after my second year at IIT, I with some of my friends was travelling in a train for a conference. We met a kind gentleman called Sundar in the train, and he has been taking care of my hostel fees from then on.

I have to mention about Jaipur foot. I had Jaipur foot when I was in 3rd standard. After two years, I stopped using them. As I had almost no stems on my legs, it was very tough to tie them to the body. I found walking with Jaipur foot very, very slow. Sitting also was a problem. I found my tricycle faster because I am one guy who wants to do things faster.

One great thing about the hospital is, they don't think their role ends by just fixing the Jaipur foot; they arrange for livelihood for all. They asked me what help I needed from them. I told them at that time, if I got into an IIT, I needed financial help from them. So, from the day I joined IIT, Madras , my fees were taken care of by them. So, my education at the IIT was never a burden on my parents and they could take care of my sister's Nursing studies.

Surprise awaited me at IIT
After my first year, when I went home, two things happened here at the Institute without my knowledge.

I got a letter from my department that they had arranged a lift and ramps at the department for me. It also said that if I came a bit early and checked whether it met with my requirements, it would be good.

Second surprise was, the Dean, Prof Idichandy and the Students General Secretary, Prasad had located a place that sold powered wheel chairs. The cost was Rs 55,000. What they did was, they did not buy the wheel chair; they gave me the money so that the wheel chair belonged to me and not the institute.

My life changed after that. I felt free and independent.

That's why I say I am lucky. God has planned things for me and takes care of me at every step.

The world is full of good people
I also feel if you are motivated and show some initiative, people around you will always help you. I also feel there are more good people in society than bad ones. I want all those who read this to feel that if Naresh can achieve something in life, you can too

மதுரை மைந்தனுக்கு நாளை பிறந்த நாள்

2008-07-31T21:24:00.000-07:00

மதுரை என்றவுடன் மணக்கும் மல்லிகை நினைவுக்கு வந்தது போய் இப்பவெல்லாம் மதுரையம்பதி என்ற மெளலி அண்ணா தான் நினைவுக்கு வருகிறார்.

இளம் நொங்கு அல்லது இனிமையான நீரையுடைய இளனீர் குடித்து முடித்தவுடன் ஒரு விவரிக்க முடியாத புத்துணர்ச்சி வருமே? அனுபவித்து இருக்கிறீர்களா? அதே போல், பழகுவதற்க்கு இனிமையானவரும், தம் சொற்களால் பிறர் மனம் சற்றும் வாடாதபடி வார்த்தைகளை வெகு ஜாக்ரதையாக பேசுபவரும், தன்னடக்கத்தை அனுமனிடமிருந்து பெற்றவரும், ஆச்சார்ய ஹ்ருதயத்தில் குரு உபாசனை செய்பவரும், லலிதையின் ரூபத்தை செளந்தர்ய லஹரி வாயிலாக மிக எளிமையாக நமக்கு அளிப்பவரும், சிதம்பர ரகஸ்யத்தில் பின்னூட்டத்தில் கலக்குபவரும், எதிர்கட்சியிலிருந்து தப்பித்து நமது கட்சிக்கு வந்து பலம் சேர்பவரும், மதுரையம்பதி என்ற தமது சொந்த பிளாகில் கூட மொக்கை போட தெரியாத அப்பாவியுமான மெளலி அண்ணாவுக்கு நாளை ஆகஸ்ட் 2ம் நாள் பிறந்த நாள் வருகிறபடியால் வாழ்த்த இந்த அடியேனுக்கு வயதில்லை, வணங்குகிறோம்.

(அண்ணாவுக்காக, முட்டை இல்லாத கேக்)

பி.கு: இவங்க வீட்டு ரசம் ரொம்ப நல்லா இருக்கும், அன்பர்கள் வாய்ப்பை பயன்படுத்தி கொள்ளவும். :))

ஹெல்த் அட்டவணை

2008-07-29T02:17:00.000-07:00

(click the image to view in big size)
ரொம்ப நாளாச்சு இங்க பதிவு போட்டு.இந்த அட்டவனையை பின்பற்ற முடியுமா?னு பாருங்க.

சோழர் கால நாணயங்கள்

2008-07-26T07:25:00.000-07:00

இப்பல்லாம் மீடியா படுத்தற பாடு சகிக்கலை.

நேற்று பங்களூருவில் தொடர் குண்டு வெடிப்புன்னு கலக்கினதை சொல்லலை.
இன்றைய தினமலர் பத்திரிகை செய்தியை பருங்க:
http://tinyurl.com/5bnqsd

சோழர் கால நாணயங்கள் சீர்காழி அருகே கண்டுபிடிப்பு

ஜூலை 26,2008,00:00 IST

சீர்காழி : சீர்காழி அருகே சோழர் காலத்து சிவன் கோவில் திருப்பணியின் போது பழங்கால நாணயம் மற்றும் மோதிரம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. சீர்காழி அருகே உள்ள அரிகரன்கூடல் கிராமத்தில் பழங்கால சிவன் கோவில் உள்ளது. சிதிலமடைந்த நிலையில் இருந்த கோவில் தற்போது திருப்பணிக்காக புதுப்பிக்கும் பணி நடந்து வருகிறது. இந்த கோவிலின் வரலாற்றை தெரிந்து கொள்வதற்காக அப்பகுதி மக்கள் தரங்கம்பாடி டேனிஷ் கோட்டை காப்பாட்சியர் முத்துசாமியை வரவழைத்தனர்.

அவர் ஆய்வு செய்தபோது கோவிலில் இருந்த பழைய திருநீற்று மாடத்தில் இரண்டு டேனிஷ் கால செம்பு நாணயங்கள், விக்டோரியா மகாராணி உருவம் பொறித்த ஒரு நாணயம், உருது எழுத்து பொறித்த நாணயம் உட்பட நான்கு நாணயங்களும் ஒரு வெள்ளி மோதிரமும் கிடைத்தது. மேலும், 12ம் நூற்றாண்டை ஆண்ட சோழர் காலத்தில் கட்டப்பட்ட கோவில் என்பதும் தெரியவந்தது.

கோவிலில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பழங்கால நாணயங்களும், மோதிரமும் தரங்கம்பாடி டேனிஷ் கோட்டை அருங்காட்சியகத்தில் பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டுள்ளன.

தலைப்பு என்னவோ சோழர்கால நாணயங்கள். உள்ளே படிச்சா ஆச்சரியம்!
//டேனிஷ் கால செம்பு நாணயங்கள், விக்டோரியா மகாராணி உருவம் பொறித்த ஒரு நாணயம், உருது எழுத்து பொறித்த நாணயம்//

சோழர்கள் தீர்க்க தரிசிகளா இருந்து இருக்கணும். ம்ஹும் அது கூட போதாது. டைம் மெஷின் வெச்சு இருந்து இருக்கணும். பின்னே? விக்டோரியா படமும் உருதுவும் எப்படி வந்ததோ?

HAPPY BIRTHDAY TO DEAR FRIEND.

2008-07-25T05:11:00.000-07:00

HAI BHARANI,

MANY MANY HAPPY RETURNS TO YOU
FROM BLOG UNION.

HAPPY BIRTHDAY TO YOU DEAR FRIEND.

2008-07-22T05:50:00.001-07:00

இன்று பிறந்த நாளை வெகு சிறப்பாக ஊரெல்லாம் ஏன்

மலேசிய மக்களெல்லாம் கூட திருவிழாவாக

கொண்டாடும் (அரசாங்கமே இன்று விடுமுறை

விட்டதாமே...?) எங்கள் "மலேசிய மாரியாத்தா"

என்று அன்புடன் அழைக்க படும் அனுவுக்கு இந்த

ப்ளாக் யூனியன் சார்பாகவும் என் சார்பாகவும்

இனிய பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள் .

Especially for Tom, I mean for Ambi!

2008-07-13T20:55:00.000-07:00

இன்னிக்கு தினசரியில் வந்த ஒரு செய்தி! அம்பி போன்ற விடாக்கண்டர்களுக்கு மொய் வசூலிக்க ஒரு வழி!

மொய் வசூலிக்க புது கருவி அறிமுகம்:
திருமணத்திற்குச் சென்றுவிட்டு மணமக்களை வாழ்த்தும்போது, பரிசுப் பொருளை மறந்துவிட்டது நினைவுக்கு வருகிறதா? அல்லது மொய்ப்பணம் எடுத்து வர மறந்துவிட்டதா? இவர்களுக்கு உதவுவதற்காக புது இயந்திரம் வந்துள்ளது. கிரெடிட் கார்டை செருகி, எவ்வளவு தொகை மொய் செலுத்த வேண்டும் என்று பொத்தானை அமுக்கினால் போதும். மறுநாள் மணமக்கள் வங்கிக் கணக்கில் சேர்ந்து விடும்.
உலகிலேயே (அப்பாடா, நிம்மதி! :P) புதுமையான இந்தக் கருவி இஸ்ரேலில் அறிமுகமாகி உள்ளது. இதற்காக கருவியைச் சொந்தமாக வாங்கத் தேவையில்லை, வாடகைக்குக் கிடைக்கிறது. ஆறாயிரம் ரூபாய் (அம்மாடியோவ்) கட்டணமாகச் செலுத்தி இயந்திரத்தை எடுத்துச் செல்லலாம்.

திருமண தினத்துக்கு முன்யே, இந்தக் கருவிக்கு முன்பதிவு செய்துவிட வேண்டும். எந்த வங்கியில் பணம் செலுத்தப் படவேண்டும், வங்கிக் கணக்கு எண் போன்ற விவரங்களைத் தெரிவித்தால், அதற்கேற்ப, இயந்திரம் ப்ரோகிராம் செய்யப் படும். திருமண தினத்தன்று, மண்டபத்தில் இந்தக் கருவியைப் பொருத்திவிட வேண்டும்.

திருமணப்பரிசு அல்லது மொய்ப்பணம் செலுத்த விரும்புவோர் தங்களின் கிரெடிட் கார்டு அல்லது டெபிட் கார்டைப் பயன்படுத்தி இந்த இயந்திரத்தில் விரும்பும் தொகையைப் பரிசாக அளிக்கலாம். அதற்குரிய ரசீது, பிரிண்ட் அவுட்டாக இயந்திரத்தில் இருந்து தரப்படும்.

அதுமட்டுமின்றி, இந்த இயந்திரத்தில் இணைக்கப் பட்டுள்ள பெட்டியில், கவரில் பணம் போட்டு, அதைப் போட்டுவிட்டுச் செல்லலாம். இவ்வாறு பரிசாக அளிக்கப் பட்ட மொத்தத் தொகையும், திருமண தினத்துக்கு மறுநாள், மணமக்கள் குறிப்பிட்ட வங்கிக் கணக்கில் சேர்க்கப் பட்டுவிடும்.

நன்றி: தினமலர் பக்கம் 4 காலம் ஒன்று.

டிஸ்கி: நாமெல்லாம் மொய் கொடுக்காமலேயே தப்பிச்சுடுவோமில்ல?? நல்லவேளையா கிரெடிட் கார்டும் கிடையாது, டெபிட் கார்டும் இல்லை, பிழைச்சேன்! :P :P

Benefit of failure - JK Rowling

2008-06-30T01:42:00.000-07:00

JK Rowling's Harvard Address - Excellent! Take time out to read this!

Must read – Long but worth every minute

The Fringe Benefits of Failure, and the Importance of Imagination
Harvard University Commencement Address
J.K. Rowling

Copyright June 2008

As prepared for delivery

President Faust, members of the Harvard Corporation and the Board of Overseers, members of the faculty, proud parents, and, above all, graduates,

The first thing I would like to say is 'thank you.' Not only has Harvard given me an extraordinary honour, but the weeks of fear and nausea I've experienced at the thought of giving this commencement address have made me lose weight. A win-win situation! Now all I have to do is take deep breaths, squint at the red banners and fool myself into believing I am at the world's best-educated Harry Potter convention.

Delivering a commencement address is a great responsibility; or so I thought until I cast my mind back to my own graduation. The commencement speaker that day was the distinguished British philosopher Baroness Mary Warnock. Reflecting on her speech has
helped me enormously in writing this one, because it turns out that I can't remember a single word she said. This liberating discovery enables me to proceed without any fear that I might inadvertently influence you to abandon promising careers in business, law or politics for the giddy delights of becoming a gay wizard.

You see? If all you remember in years to come is the 'gay wizard' joke, I've still come out ahead of Baroness Mary Warnock. Achievable goals: the first step towards personal improvement.

Actually, I have wracked my mind and heart for what I ought to say to you today. I have asked myself what I wish I had known at my own graduation, and what important lessons I have learned in the 21 years that has expired between that day and this.

I have come up with two answers. On this wonderful day when we are gathered together to celebrate your academic success, I have decided to talk to you about the benefits of failure. And as you stand on the threshold of what is sometimes called 'real life', I want to extol the crucial importance of imagination.

These might seem quixotic or paradoxical choices, but please bear with me.

Looking back at the 21-year-old that I was at graduation, is a slightly uncomfortable experience for the 42-year-old that she has become. Half my lifetime ago, I was striking an uneasy balance between the ambition I had for myself, and what those closest to me
expected of me.

I was convinced that the only thing I wanted to do, ever, was to write novels. However, my parents, both of whom came from impoverished backgrounds and neither of whom had been to college, took the view that my overactive imagination was an amusing personal quirk that could never pay a mortgage, or secure a pension.

They had hoped that I would take a vocational degree; I wanted to study English Literature. A compromise was reached that in retrospect satisfied nobody, and I went up to study Modern Languages. Hardly had my parents' car rounded the corner at the end of the road than I ditched German and scuttled off down the Classics corridor.

I cannot remember telling my parents that I was studying Classics; they might well have found out for the first time on graduation day. Of all subjects on this planet, I think they would have been hard put to name one less useful than Greek mythology when it came to
securing the keys to an executive bathroom.

I would like to make it clear, in parenthesis, that I do not blame my parents for their point of view. There is an expiry date on blaming your parents for steering you in the wrong direction; the moment you are old enough to take the wheel, responsibility lies with you. What is more, I cannot criticise my parents for hoping that I would never experience poverty. They had been poor themselves, and I have since been poor, and I quite agree with them that it is not an ennobling experience. Poverty entails fear, and stress, and sometimes depression; it means a thousand petty humiliations and hardships. Climbing out of poverty by your own efforts, that is indeed something on which to pride yourself, but
poverty itself is romanticised only by fools.

What I feared most for myself at your age was not poverty, but failure.

At your age, in spite of a distinct lack of motivation at university, where I had spent far too long in the coffee bar writing stories, and far too little time at lectures, I had a knack for
passing examinations, and that, for years, had been the measure of success in my life and that of my peers.

I am not dull enough to suppose that because you are young, gifted and well-educated, you have never known hardship or heartbreak. Talent and intelligence never yet inoculated anyone against the caprice of the Fates, and I do not for a moment suppose that everyone here has enjoyed an existence of unruffled privilege and contentment.

However, the fact that you are graduating from Harvard suggests that you are not very well-acquainted with failure. You might be driven by a fear of failure quite as much as a desire for success. Indeed, your conception of failure might not be too far from the average
person's idea of success, so high have you already flown academically.

Ultimately, we all have to decide for ourselves what constitutes failure, but the world is quite eager to give you a set of criteria if you let it. So I think it fair to say that by any conventional measure, a mere seven years after my graduation day, I had failed on
an epic scale. An exceptionally short-lived marriage had imploded, and I was jobless, a lone parent, and as poor as it is possible to be in modern Britain, without being homeless. The fears my parents had had for me, and that I had had for myself, had both come to pass, and by every usual standard, I was the biggest failure I knew.

Now, I am not going to stand here and tell you that failure is fun. That period of my life was a dark one, and I had no idea that there was going to be what the press has since represented as a kind of fairy tale resolution. I had no idea how far the tunnel extended,
and for a long time, any light at the end of it was a hope rather than a reality.

So why do I talk about the benefits of failure? Simply because failure meant a stripping away of the inessential. I stopped pretending to myself that I was anything other than what I was, and began to direct all my energy into finishing the only work that mattered to me. Had I really succeeded at anything else, I might never have found the determination to succeed in the one arena I believed I truly belonged. I was set free, because my greatest fear had already been realised, and I was still alive, and I still had a daughter whom I adored, and I had an old typewriter and a big idea. And so rock bottom became the solid foundation on which I rebuilt my life.

You might never fail on the scale I did, but some failure in life is inevitable. It is impossible to live without failing at something, unless you live so cautiously that you might as well not have lived at all – in which case, you fail by default.

Failure gave me an inner security that I had never attained by passing examinations. Failure taught me things about myself that I could have learned no other way. I discovered that I had a strong will, and more discipline than I had suspected; I also found out that I had friends whose value was truly above rubies.

The knowledge that you have emerged wiser and stronger from setbacks means that you are, ever after, secure in your ability to survive. You will never truly know yourself, or the strength of your relationships, until both have been tested by adversity. Such knowledge is a true gift, for all that it is painfully won, and it has been worth more to me than any qualification I ever earned.

Given a time machine or a Time Turner, I would tell my 21-year-old self that personal happiness lies in knowing that life is not a check-list of acquisition or achievement. Your qualifications, your CV, are not your life, though you will meet many people of my age
and older who confuse the two. Life is difficult, and complicated, and beyond anyone's total control, and the humility to know that will enable you to survive its vicissitudes.

You might think that I chose my second theme, the importance of imagination, because of the part it played in rebuilding my life, but that is not wholly so. Though I will defend the value of bedtime stories to my last gasp, I have learned to value imagination in a
much broader sense. Imagination is not only the uniquely human capacity to envision that which is not, and therefore the fount of all invention and innovation. In its arguably most transformative and revelatory capacity, it is the power that enables us to empathise with humans whose experiences we have never shared.

One of the greatest formative experiences of my life preceded Harry Potter, though it informed much of what I subsequently wrote in those books. This revelation came in the form of one of my earliest day jobs. Though I was sloping off to write stories during my lunch hours, I paid the rent in my early 20s by working in the research department at Amnesty International's headquarters in London.

There in my little office I read hastily scribbled letters smuggled out of totalitarian regimes by men and women who were risking imprisonment to inform the outside world of what was happening to them. I saw photographs of those who had disappeared without trace, sent to Amnesty by their desperate families and friends. I read the testimony of torture victims and saw pictures of their injuries. I opened handwritten, eye-witness accounts of summary trials and executions, of kidnappings and rapes.

Many of my co-workers were ex-political prisoners, people who had been displaced from their homes, or fled into exile, because they had the temerity to think independently of their government. Visitors to our office included those who had come to give information, or to try and find out what had happened to those they had been forced to leave behind.

I shall never forget the African torture victim, a young man no older than I was at the time, who had become mentally ill after all he had endured in his homeland. He trembled uncontrollably as he spoke into a video camera about the brutality inflicted upon him. He
was a foot taller than I was, and seemed as fragile as a child. I was given the job of escorting him to the Underground Station afterwards, and this man whose life had been shattered by cruelty took my hand with exquisite courtesy, and wished me future
happiness.

And as long as I live I shall remember walking along an empty corridor and suddenly hearing, from behind a closed door, a scream of pain and horror such as I have never heard since. The door opened, and the researcher poked out her head and told me to run and make a hot drink for the young man sitting with her. She had just given him the news that in retaliation for his own outspokenness against his country's regime, his mother had been seized and executed.

Every day of my working week in my early 20s I was reminded how incredibly fortunate I was, to live in a country with a democratically elected government, where legal representation and a public trial were the rights of everyone.

Every day, I saw more evidence about the evils humankind will inflict on their fellow humans, to gain or maintain power. I began to have nightmares, literal nightmares, about some of the things I saw, heard and read.

And yet I also learned more about human goodness at Amnesty International than I had ever known before.

Amnesty mobilises thousands of people who have never been tortured or imprisoned for their beliefs to act on behalf of those who have. The power of human empathy, leading to collective action, saves lives, and frees prisoners. Ordinary people, whose personal well- being and security are assured, join together in huge numbers to save people they do not know, and will never meet. My small participation in that process was one of the most humbling and inspiring experiences of my life.

Unlike any other creature on this planet, humans can learn and understand, without having experienced. They can think themselves into other people's minds, imagine themselves into other people's places.

Of course, this is a power, like my brand of fictional magic, that is morally neutral. One might use such an ability to manipulate, or control, just as much as to understand or sympathise.

And many prefer not to exercise their imaginations at all. They choose to remain comfortably within the bounds of their own experience, never troubling to wonder how it would feel to have been born other than they are. They can refuse to hear screams or to peer inside cages; they can close their minds and hearts to any suffering that does not touch them personally; they can refuse to know.

I might be tempted to envy people who can live that way, except that I do not think they have any fewer nightmares than I do. Choosing to live in narrow spaces can lead to a form of mental agoraphobia, and that brings its own terrors. I think the wilfully unimaginative see more monsters. They are often more afraid.

What is more, those who choose not to empathise may enable real monsters. For without ever committing an act of outright evil ourselves, we collude with it, through our own apathy.

One of the many things I learned at the end of that Classics corridor down which I ventured at the age of 18, in search of something I could not then define, was this, written by the Greek author Plutarch: What we achieve inwardly will change outer reality.

That is an astonishing statement and yet proven a thousand times every day of our lives. It expresses, in part, our inescapable connection with the outside world, the fact that we touch other people's lives simply by existing.

But how much more are you, Harvard graduates of 2008, likely to touch other people's lives? Your intelligence, your capacity for hard work, the education you have earned and received, give you unique status, and unique responsibilities. Even your nationality sets you apart. The great majority of you belong to the world's only remaining superpower. The way you vote, the way you live, the way you protest, the pressure you bring to bear on your government, has an impact way beyond your borders. That is your privilege, and your
burden.

If you choose to use your status and influence to raise your voice on behalf of those who have no voice; if you choose to identify not only with the powerful, but with the powerless; if you retain the ability to imagine yourself into the lives of those who do not have your advantages, then it will not only be your proud families who celebrate your existence, but thousands and millions of people whose reality you have helped transform for the better. We do not need magic to change the world, we carry all the power we need inside ourselves already: we have the power to imagine better.

I am nearly finished. I have one last hope for you, which is something that I already had at 21. The friends with whom I sat on graduation day have been my friends for life. They are my children's godparents, the people to whom I've been able to turn in times of trouble, friends who have been kind enough not to sue me when I've used their names for Death Eaters. At our graduation we were bound by enormous affection, by our shared experience of a time that could never come again, and, of course, by the knowledge that we held
certain photographic evidence that would be exceptionally valuable if any of us ran for Prime Minister.

So today, I can wish you nothing better than similar friendships. And tomorrow, I hope that even if you remember not a single word of mine, you remember those of Seneca, another of those old Romans I met when I fled down the Classics corridor, in retreat from career
ladders, in search of ancient wisdom:

As is a tale, so is life: not how long it is, but how good it is, is
what matters.

I wish you all very good lives.

Thank you very much.

'பந்த்'தால் பாதிக்கப்பட்ட பயணிகள், மந்திரிக்கு பாடம்

2008-06-16T05:33:00.000-07:00

சில சமயம் ஒரு செய்தியை படிக்கும் போது "நல்லா வேணும்" ன்னு நினைப்போம்।
இது அவ்வளவு நல்லதில்லேனாலும்.... செய்தியை படிங்க!
--

'பந்த்'தால் பாதிக்கப்பட்ட பயணிகள், மந்திரிக்கு பாடம் : ரயிலில் ஆறு மணி நேரம் சிறை வைப்பு

ஜூன் 07,2008,00:00 IST

கிஷன் கஞ்ச் (பீகார்) : இடதுசாரி கட்சிகள் நடத்திய "பந்த்' காரணமாக பாதிக்கப்பட்ட ரயில் பயணிகள், மேற்கு வங்க அமைச்சரை ரயிலுக்குள் ஆறு மணி நேரம் சிறை வைத்த சம்பவம் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது. பெட்ரோல் விலை உயர்வை கண்டித்து மேற்கு வங்கத்தில் இடதுசாரி கட்சிகள் நேற்று முன்தினம் "பந்த்'நடத்தின. பஸ், ரயில் போக்குவரத்து கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டது. ஏராளமான ரயில்கள் ஆங்காங்கே நிறுத்தி வைக்கப்பட்டன. அதில் பயணம் செய்தவர்கள் அவதிக்குள்ளாயினர்.

கோல்கட்டாவிலிருந்து டார்ஜிலிங் நோக்கி சென்று கொண்டிருந்த ரயில், பீகார் மாநிலம் கிஷன்கஞ்ச் பகுதியில் நிறுத்தப்பட்டது. அந்த ரயிலின் முதல் வகுப்பு பெட்டியில் மேற்கு வங்க மாநில நகர்ப்புற வளர்ச்சித் துறை அமைச்சர் அசோக் பட்டாச்சார்யா பயணம் செய்தார். நீண்ட நேரமாக ரயில் நின்று கொண்டிருந்ததால், பயணிகள் வெறுப்படைந்தனர்.

சிலிகுரி மாவட்ட அதிகாரிகளை மொபைல் போனில் தொடர்பு கொண்ட அமைச்சர் அசோக், உடனடியாக கிஷன்கஞ்ச் பகுதிக்கு காரையும், போலீசாரையும் அனுப்பி வைக்கும்படி கூறினார். இதையடுத்து, அமைச்சரை அழைத்துச் செல்ல காரும், பாதுகாப்பு போலீசாரும் வந்தனர்.

ரயிலை விட்டு கீழே இறங்கிய அமைச்சர், வேகமாக காரை நோக்கி சென்றார். அப்போது, கூட்டத்தில் இருந்த சில இளைஞர்கள், அமைச்சரை அடையாளம் கண்டு கொண்டனர். உடனடியாக அவரை முற்றுகையிட்டு, "உங்கள் கட்சி தானே "பந்த்' நடத்துகிறது. இதனால் நாங்கள் ஊர்களுக்கு செல்ல முடியாமல் நடு வழியில் நிற்கிறோம். நீங்கள் மட்டும் இங்கே இருந்து போக நினைப்பது சரியல்ல. எங்களுடன் சேர்ந்து, நீங்களும், உங்கள் கட்சி நடத்தும் "பந்த்'தின் கொடுமையை அனுபவியுங்கள்' என, ஆவேசத்துடன் கூறினர்.

போலீசார் வற்புறுத்தியும் பலன் ஏற்படவில்லை. வேறு வழி இல்லாமல், மீண்டும் ரயிலுக்குள் ஏறி அமர்ந்தார், அமைச்சர். ஆறு மணி நேரத்திற்கும் மேலாக ரயிலுக்குள்ளேயே முடங்கி கிடந்தார். நீண்ட நேரத்திற்கு பின், ரயில் செல்வதற்கு ரயில்வே அதிகாரிகள் அனுமதி அளித்தனர். அமைச்சரும் ரயிலில் தன் பயணத்தை தொடர்ந்தார். இந்த சம்பவத்தால் பெரும் பரபரப்பு ஏற்பட்டது.

இதற்கிடையே, அமைச்சருடன் தகராறு செய்ததாக, திலீப் சிங் என்ற இளைஞரை போலீசார் கைது செய்தனர். பின், ஜாமீனில் அவர் விடுவிக்கப்பட்டார். இதுபற்றி, போலீசார் கூறுகையில், "அமைச்சர் பயணம் செய்த ரயிலில் தான், திலீப் சிங்கும் பயணம் செய்தார். அமைச்சரை தகாத வார்த்தைகளில் திட்டினார். அவருடன் இருந்த பத்திரிகையாளரையும் தாக்கினார். இதனால் தான், அவரை கைது செய்தோம்' என்றனர்.

ஜூனியர் அம்பியா??? ஜூனியர் தங்கமணியா??? தெரியலை!

2008-06-15T07:26:00.000-07:00

இரண்டு நாள் முன்னால் திடீர்னு ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு. யாருனு பார்த்தால் நம்ம "டாம்" தான் தொலைபேசியிலே. டாமுக்குக் குழந்தை பிறந்திருக்கிறதாயும், அந்தக் குழந்தைக்கு 15-ம்தேதி பெயர் சூட்டுவிழா நடப்பதாயும், அதற்கு நான் வரவேண்டும் என்றும் டாமின் அழைப்பு. திடீர்னு டாம் என்னை மை டியர் ஃபிரண்டுனு அழைத்தது கொஞ்சம் ஆச்சரியமாவே இருந்தது. போகலாமா வேண்டாமானு ஒரு யோசனை!!! அப்புறம் வெள்ளி அன்று போய்விட்டே வரலாம் என ஏகமனதாய் முடிவு செய்தோம். சனிக்கிழமை அன்று டாமுக்குத் தொலைபேசித் தெரிவிக்கலாம் அது வழக்கம் போல் "கொர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்" குறட்டை விட்டுத் தூங்கிட்டு இருந்ததாய் டாமின் மனைவி தெரிவித்தார். சரி, வரோம்னு சொன்னால் போதும்னு சொல்லிட்டு இன்னிக்குக் காலம்பர கிளம்பினோம்.

அப்படி, இப்படினு காலம்பர 8 மணி ஆயிட்டது கிளம்ப. அதுக்குள்ளே ரயிலா, பஸ்ஸா என்று ஒரு சின்ன வாக்குவாதம் ஆரம்பிக்கும் போல் இருந்தது. ஆகவே முன்யோசனைக்காரர் ஆன, என்னோட ம.பா. பஸ்தான் என்று அடிச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்சுச்ச் சொல்லிட்டார். பஸ் ஸ்டாண்டுக்குப் போக அவர் எடுத்தது பழைய வண்டியை. அதிலே பெட்ரோல் ஊத்தறாரா, இல்லை ரேஷனில் கெரசின் யார் கிட்டேயாவது வாங்கி ஊத்தறாரானு எனக்கு ரொம்ப நாளா சந்தேகம். என் முதல் ஆட்சேபணையை எழுப்பினேன். இதிலே உட்கார மாட்டேன்னு.அதெல்லாம் காதிலே வாங்கற ஆளா??? அசைஞ்சு கொடுக்கலையே??? அந்த வண்டியில் தான் போகணும், புது வண்டியை எல்லாம் பஸ்ஸ்டாண்டில் வச்சுட்டுப் போனால் வீணாயிடும்னு கண்டிப்பாய் மறுத்துட்டார். எந்த வண்டியானாலும் இடப்பிரச்னை, எல்லைப் பிரச்னை எல்லாம் வரும். அதுவும் நான் ஏறுவதுனால் வண்டியே கிளம்பவேறு கிளம்பாது. என்னத்தைச் செய்ய முடியும்??? நான் வாங்கிட்டு வந்த வரம் இவ்வளவு தான்னு வண்டியில் ஏறத் தயார் ஆனேன். என்ன ஆச்சரியம்??? வண்டி கிளம்பிடுச்சு. ரொம்ப சந்தோஷமா நல்ல சகுனம் தான்னு நினைச்சுட்டு, வண்டியில் உட்கார்ந்து தெரு முக்குத் திரும்பினால் ஒரு முக்கல், முனகல், க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர் என்னனு பார்க்கிறதுக்குள்ளே வண்டி நின்னாச்சு.சரிதான் இன்னிக்குப் போனாப்பலதான், அநேகமாய் நாம் போறதுக்குள்ளே அம்பிக்கு, சீச்சீ, டாமுக்குப் பேரனோ, பேத்தியோ பிறந்துடும்னு தலையிலே கையை வைச்சு உட்கார இடம் தேடினேன். அதுக்குள்ளே, நம்மவர்(கமல் படம் இல்லைங்க, என் ம.பா. தான்) பெட்ரோல் டாங்க் திறக்கலைனு சொல்லிட்டு, திறந்து வண்டியைக் கிளப்பி பஸ்ஸ்டாண்ட் வந்து நின்னுட்டு இருந்த பல பஸ்களில் ஒரு ஆராய்ச்சி நடத்திட்டு, (எல்லாமே தி.நகர். சைதாப்பேட்டை பக்கம் போற பஸ்தான்) ஒரு பஸ்ஸைத் தேர்ந்தெடுத்து, இது தான் நம்ம விலைக்குச் சரிப்படும்கிறாப்போல என்னையும் வந்து உட்காருன்னார். சரினு போய் உட்கார்ந்தேன். அவரும் வந்து உட்கார்ந்துட்டு, என்னைக் கொஞ்சம் இடம் விடறயானு கேட்கவே, நான், "ஜன்னல் கம்பியிலே தான் இடம் இருக்கு, அங்கே உட்காரவா?" என்று அன்போடு கேட்கவே, அவர் முறைக்க, நான் முறைக்க, குருக்ஷேத்திரம் ஆரம்பிக்கும் முன் நாகரீகமாய் விலகணும்னு நான் தனியாப் போய் உட்கார்ந்துக்கறேன்னு போய் உட்கார்ந்துட்டேன். அம்மாடி, எவ்வளவு இடம் இருக்கு?? னு மனசிலே ஆச்சரியப்பட்டுக்கிட்டேன்.

டிக்கெட் வாங்கி பஸ் கொஞ்ச தூரம்போறதுக்குள்ளே டிக்கெட் செக்கிங்குக்கு வரவே, நாம தனியா முன்னாலே உட்கார்ந்திருக்கோமே, அவர் எங்கேனு தேடினால், செக்கிங் இன்ஸ்பெக்டரே, உங்க டிக்கெட் அவர் வாங்கிட்டாரும்மானு சொல்லி வயிற்றில் பாலை வார்த்தார். ஒரு வழியா சைதாப்பேட்டை போய், அங்கே இருந்து மடிப்பாக்கத்தில் டாமின் மாமனார் வீடு போகும் பஸ்ஸிலும் ஏறி உட்கார்ந்தாச்சு. அதுக்குள்ளே மணி 10-20 ஆயிடுச்சு. சரிதான், எல்லாம் முடிஞ்சிருக்கும், நாம சரியா சாப்பாட்டுக்குப் போகப் போறோம்னு நினைச்சேன். அவங்க வீடு இருக்கும் தெருவை ஒரு வழியாக் கண்டு பிடிச்சுப் போக ஆரம்பித்தோம். தெருவைக் கண்டு பிடிக்கிறதுக்குள்ளே இரண்டு பேரிடம் கேட்டால், அவங்களே ஏரியாவுக்குப் புதுசாம், ஒருவழியாக் கண்டு பிடிச்சால் அவங்க சொன்ன லாண்ட்மார்க் இருக்கு, நம்பர் காணோம், முன்னால் போகலாம்னு அவர் சொல்ல, பின்னால் இருக்கும்னு நான் சொல்ல இரண்டு பேரும் இரண்டுபக்கம் போக ஆரம்பிச்சோம். அதுக்குள்ளே அதிசயமா இப்போ செல் கொண்டு போறோமேன்னு டாமுக்குத் தொலைபேசிக் கேட்கலாம்னு செல்லைக் கேட்டால் அவர் கொடுக்க மாட்டேன்னு தகராறு. என்னனு வலுக்கட்டாயமாய் வாங்கிப் பார்த்தால் சார்ஜே இல்லை. இருந்தாலும் ஒரு மாதிரியா நம்பரைப் போட்டால், அங்கே வந்த ஒரு பெண்மணி, குண்டைத் தூக்கிப் போடும் செய்தியைத் தெரிவிக்கின்றார்.

"ஸ்ரீராம் இருக்காரா?" என்று ஜம்பமாய் நான் கேட்க, ஸ்ரீராமா யார் அதுனு அவங்க் கேட்க, நான் திகைக்க, நம்பரைத் திருப்பிப் பார்க்க, எவ்வளவு நேரம் பேசுவேனு அவர் கத்த, நான் திருப்பிக் கத்த, அதுக்குள்ளே, போனில் வந்த அம்பியோட அம்மா??? தெரியலை, எங்க பிள்ளை தான் ஸ்ரீராம்னு சத்தியம் பண்ணிட்டு, தொலைபேசியை அம்பியோட தம்பி, இளவல், கண்கண்ட தெய்வம், குண்டர் படைத் தலைவர், திருவாளர் "கணேசனிடம் கொடுக்க, நான் அம்பியோனு நினைச்சுக் கூவ, நில்லுங்க, அங்கேயே நான் வரேன்னு அவர் சொல்ல, சரினு நாங்க நின்னோம். அதுக்குள்ளே, இரண்டு பேருக்கும் ஒரு கைகலப்பு ஆச்சு. யாரு ஸ்ரீராம்னு அவர் கேட்க, அம்பிதான்னு, நான் சொல்ல, நேத்து நீ அம்பினு கேட்டியே, அப்படியே கேட்டிருக்கலாமேனு அவர் சொல்ல, நேத்திப் பேசினது அம்பியோட, தங்கமணி, அவங்களுக்கு இந்தக் கதை மட்டுமில்லை, இன்னும் தெரியும், இன்னிக்கு அவங்க பேசலைனு நான் சொல்ல, அவர் நீ குழப்பறேனு சொல்ல, உங்களுக்குப் புரியலைனு நான் சொல்ல, அப்போ ஏன் ஸ்ரீராம் யாருனு கேட்கிறாங்கனு அவர் கேட்க, நான் முழிக்க, இரண்டு பேரும் பல்லைக் கடிக்க, அதைப் பார்த்து சந்தோஷத்தோடு கணேசன் வந்து சேர்ந்தார். இரண்டு பேரும் என்ன பேசறதுனு முழிக்க, முதல்லே வாங்க, அப்புறமா மிச்சத்தை வச்சுக்கலாம்னு கணேசன் வீட்டுக்குக் கூட்டிப் போனார்.
வீட்டுக்குப் போனதும், அம்பி, தங்கமணி, அம்பியோட அம்மா, அப்பா, மாமனார், மாமியார் எல்லாரும் வரவேற்க, சற்று நேரம் உட்கார்ந்து விட்டு குழந்தையைப் போய்ப் பார்த்தேன். இப்போப் பார்த்தால் தங்கமணி சாயலிலேயே இருக்கிறான் குழந்தை. போகப் போகத் தான் தெரியும் யார் மாதிரினு. அம்பி மாதிரி இருப்பானோ, இல்லை தங்கமணி மாதிரியோ புரியலை, இருந்தாலும் ஜூனியர் அம்பி, ஜாலியாக ஒரு "தலைவி" வந்து இவ்வளவு கஷ்டப் பட்டு நம்மைப் பார்க்க வந்திருக்காங்களேனு கொஞ்சம் கூடக் கவலைப் படாமல் விளையாடிக் கொண்டு இருந்தார். "சூர்யா" என்ற "அனந்த நாராயணனு"க்கு மனமார்ந்த நல்லாசிகளும் வாழ்த்துகளும்.

அப்புறமாய் அங்கே சாப்பாடு சாப்பிட்டுட்டு, வீட்டுக்கு வந்தது ஒரு தனிக் கதை, இன்னொரு நாள் வச்சுக்கலாம், இப்போ அம்பியோட ஜூனியருக்கு மனமார்ந்த நல்வாழ்த்துக்களைத் தெரிவிச்சுப்போம், அனைவரும். யூனியன் சார்பிலும் அனைவரின் வாழ்த்துகளையும் தெரிவிச்சாச்சு.

பெங்களுர் மக்களுக்காக!

2008-06-03T22:47:00.000-07:00

In an emergency such as accident-trauma, stroke, cardiac arrest... the battle to save a life is really a battle against time.
E-one, Wockhardt Emergency care service is a fully equipped ICU on wheels (ambulance), which has unique features to benefit the victims in a life-death situation. It has all the equipment and expertise needed to treat any emergency situation.

When you dial 105711 for E-one service, the call is directed to Wockhardt Hospitals' central
emergency care command centre, which promptly directs an ambulance with advanced life-saving equipment (mobile critical care unit) from the nearest Wockhardt ICU. The GPRS can trace the distance and location of the ambulance reaching the hospital from the pick-up spot.

E-ONE Wockhardt Emergency Care NetworkTreatment to the patient starts right from the time the patient calls E-one service. Once the patient is picked-up, an attempt is made
by the doctor to stabilize the patient in the vehicle, even before reaching the hospital. The doctor in the ambulance, is in constant touch with the specialist at Wockhardt Hospitals.

E-ONE is backed by a team of 310 dedicated specialist and 150 ICU beds across the Wockhardt
Hospitals network (at Bannerghatta Road, Cunningham Road, Rajajinagar, Nagarbhavi)
and guided by a team of American Board Certified specialists in critical care.

All working together as one.
Bannerghatta Road
6621 4444
Cunningham Road
4199 4444
Nagarbhavi
23014444

Note: The treatment in the ambulance is free of cost.
Please save this number for emergency purposes. Mobile users will have to prefix 080.

வாழ்த்தலாம் வாங்க...

2008-05-30T06:09:00.000-07:00

ஹாய் படிஸ், அதாவது நம்ம கில்ஸ் வித் கில்ஸ் க்கு
நாளைக்கு அவதாரத் திருநாளாம். பற்கள் பசையா இல்ல
பற்பசையா னு கேள்வி கேட்ட பொடியனையே
சமாளிச்சவரும், பஸ்ஸுல ஜன்னல் சீட்டுக்கு பக்கதுல
இருக்குறவர சிந்திக்க வச்சவரும் ஆன பெரிய்ய மகான்.
அவருடைய அவதாரத் திருநாளை நாம பெருசா
கொண்டாடலைன்னாலும் அட்லீஸ்டு ஒரு கேக்காவது
வெட்டி கொண்டாடனும் இது நம்ம தலைவியோட
ஆர்டர் இல்லியா, அது தான் இந்த கேக்.எல்லாரும்
வாழ்த்து சொல்லிட்டு அப்படியே ஒரு பீஸூ
எடுத்துட்டு (ஒரு பீஸு மட்டும் தான்) போகலாம்.
இது வாழ்த்து சொல்றவங்களுக்கு மட்டும் தான் மக்கா ....

மேல பாருங்க சும்மா எப்படி ஜொல்லு விடராருன்னு......
வாங்க வந்து வாழ்த்திட்டு போங்க.

காக்கா

2008-05-28T02:25:00.000-07:00

அது ஒரு பெரிய ஹோட்டலின் ஆடம்பரமான அறை. மது பாட்டில்களும் மிச்சர் பாக்கெட்களும் சிதறி கிடக்கின்றன. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அங்கே ஆட்கள் கூட ஆரம்பிக்கிறார்கள். அங்கே வந்த பிரபலங்கள் தமிழ்நாட்டில் உள்ள பெரிய தலைகள். 'இளைய மாலுமி' சுஜய், பிரபல வில்லன் நடிகர் வீமன், காமெடி நடிகர் கிவெக், கவர்ச்சி கண்ணி ப்ரிஷா மற்றும் மசாலா பட இயக்குனர் ஜரணி. எல்லோரும் ஒரு புதிய படத்தின் கதை விவாதத்துக்காக அங்கே வந்திருந்தனர். படத்தின் தயாரிப்பாளர் அஸ்தமநிதி அப்பொழுது தான் உள்ளே நுழைந்தார். தமிழகத்தின் மூத்த தலைவரின் பேரன் அவர். பார்க்க பள்ளி மாணவர் போல் இருந்தார்.

அஸ்தமநிதி : "என்ன ஜரணி ஸார்? எல்லாரும் வந்தாச்சா?"
ஜரணி: "எல்லாம் ரெடி ஸார். சுஜய் வந்தாச்சு. ஆரம்பிக்கலாமா?"
அச் : "தாத்தா கிட்ட ஒரு வாட்டி சொல்லிடவா?"
ஜரணி : (முணுமுணுப்பு)"இவன் வேற. சுச்சு போகணும்னா கூட தாத்தாவ கேக்கவா பாட்டிய கேக்கவா னு இம்சை பண்றான்" (சத்தமாக)"அதுக்கு என்ன ஸார். பெரியவங்க ஆசீர்வாதம் தானே முக்கியம்"
சுஜய் : "ன்னா. எல்லாரையும் வர சொல்லிட்டீங்க. கதைய சொன்னீங்கன்னா நாங்க கேட்டுட்டு கெளம்புவோம்"
ஜரணி : "அது தான் ஸார். நாம போன படம் 'பில்லி' எல்லாம் கலெக்ஷனையும் உடைச்சுது. இந்த தடவை அதையும் தாண்டி போகணும்"
சுஜய் : "என்ன வழக்கம் போல மகேஷ் பாபு படம் ரீமேக் தானே."

ஜரணி : "இல்ல ஸார். அது தான் உங்களுக்கு போட்டியா இந்த 'பயம்' ரவி எல்லா படமும் வாங்கி தொலையறானே"
சுஜய் : "ஆமா. இதுல வேற இந்த சுஜித்குமார் படமும் ஓடிடுச்சு. அதனாலயே நம்ம படம் ஓடியே ஆகணும்."
கிவெக் : (முணுமுணுப்பு)"ஓடுதே. ஆனா தியேட்டர் விட்டு பயங்கர வேகமா ஓடுது."
ஜரணி : "இந்த தடவை நானே சொந்தமா யோசிச்சு ஒரு கதை சொல்ல போறேன்"
சுஜய் : (பயந்தவாறே)"ஏங்க இந்த விஷப்பரீட்சை எல்லாம். பேசாம அடுத்த மகேஷ் பாபு படம் வர வரைக்கும் காத்திருக்கலாம்.
ஜரணி : "கதை கேட்டீங்கனா நீங்களே ஆடிடுவீங்க"

சுஜய் : போங்க ஸார். இதே வார்த்தை தான் போன படம் "அழகிய திருட்டு மகன்" எடுத்த இயக்குனரும் கதை சொல்லும்போது சொன்னார்.என்ன ஆச்சு"
கிவெக் : "ATM ATM னு சொல்லி கடைசில தயாரிப்பாளரை ATM வாசல்ல பிச்சை எடுக்க விட்டுட்டாங்க"
சுஜய் : "இந்த படம் நல்லா வரணும்ங்க"
ஜரணி : "நீங்க கதைய கேளுங்க ஸார். அப்புறம் மூக்கு மேல விரல் வெப்பீங்க"
கிவெக் : "மூக்கு மேல விரல் வெச்சா பரவாலை. மூக்கு உள்ள விரல் போகற அளவுக்கு மட்டமா இல்லாம இருந்தா சரி"
ஜரணி : "படத்தோட பேரு என்ன னு கேக்க மாட்டீங்களா?"
கிவெக் : "வேணாம்னு சொன்னா விடவா போறீங்க. சொல்லி தொலைங்க"

ஜரணி : "படம் பேரு காக்கா."
கிவெக் : "தயாரிப்பளரை காக்கா பிடிக்கறீங்க னு உறுதி ஆயிடுத்து"
ஜரணி : "நீங்க கதை கேளுங்க அப்புறம் உங்களுக்கு அர்த்தம் புரியும். ஓப்பன் பண்ணினா கடப்பா கிராமம் காட்றோம்."
கிவெக் : "ஏன் ஸார் எப்பவுமே ஆந்திரா பார்டர் பக்கம் ஒதுங்கிடறீங்க?"
ஜரணி : "எல்லாம் ஒரு முன்னெச்சரிக்கை தான். இங்கே ஓடலைனாலும் அங்க ஓடிடும்ங்கற நம்பிக்கை தான்."
சுஜய் : "அதெல்லாம் இருக்கட்டும். கதைக்கு வாங்க"
ஜரணி : "ஓப்பன் பண்ணினா கடப்பா கிராமம். புழுதி. அழுக்கு. அங்க உங்க அப்பா வில்லன் வீமன் கிட்ட சவால் விடுறாரு "என் மகன் வருவாண்டா" னு"
சுஜய் : "அப்போ நாம ஒபபனிங் சீனும் சாங்கும் வெச்சுக்கலாமா ன்னா???"

கிவெக் : "ஹ்ம்ம்ம். நடிக்கிறதை தவிர எல்லாத்தையும் கேளு."
ஜரணி : "ஆமாம் ஸார். எல்லாரும் சாக்கடை பக்கம் பாக்கறாங்க. அப்போ நீங்க அந்த சாக்கடையோட மூடிய உடைச்சு வெளில வறீங்க. அரங்கமே வெடிக்குது ஸார்."
கிவெக் : "படம் சாக்கடை னு மறைமுகமா சொல்றோம்."
சுஜய் : "சூப்பர். அப்புறம் சொல்லுங்க ஸார்"
ஜரணி : "அப்புறம் நீங்க சைக்கிள் ரேஸ் ல கலந்துகறீங்க. அப்போ உங்க ஓட்டை சைக்கிள் வீல் கழந்துடுது"
சுஜய் : "ஹயயோ. அப்புறம்?"
ஜரணி : "நீங்க சைக்கிளை தோள் மேல போட்டுட்டு ஓடறீங்க. அப்புறம் கடைசில சைக்கிளோட ஒரே டைவ். அப்புறம் என்ன சாங் தான்."
சுஜய் : "சூப்பர். இப்பவே டியூன் போடலாம்."

ஜரணி : "ஓகே ஸார். எங்க பா அந்த புது ஆசிஸ்டெண்ட். போய் மாரியை கூட்டிண்டு வா."
புது ஆசிஸ்டெண்ட் : "யாரு மாரி?"
பழைய ஆசிஸ்டெண்ட் : "யோவ். என்னய்யா மாரியை தெரியாது ங்கற?"
புது ஆசிஸ்டெண்ட்: "ரஹ்மான், ராஜா, யுவன் எல்லாம் கேள்வி பட்டு இருக்கேன். யாரு மாரி?"
பழைய ஆசிஸ்டெண்ட் : "இது சுஜய் ஸார் படம். அவர் படம் நா கண்டிப்பா 5 குத்து பாட்டு இருக்கணும். அது தான் அவர் ரசிகர்களுக்கு பிடிக்கும். (ரகசியமாக)அது மட்டும் இல்ல..இந்த மாதிரி டப்பாங்குத்து பாட்டு போட்டா தான் இந்த மாதிரி மொக்கை படம் பாத்து தூங்கர ஜனங்க எழுந்திருப்பாங்க."
புது ஆசிஸ்டெண்ட்: "அது சரி. மாரி யாரு?"
பழைய ஆசிஸ்டெண்ட் : "மாரி இங்கே சாவுக்கு மேளம் அடிக்கிறவன். அவன் தான் சுஜய் ஸார் படத்துல எல்லாம் தப்பு தாளம் அடிக்கிறவன்."
ஜரணி : "யோவ். போய் சீக்கிரம் அவனை கூட்டிண்டு வாயா. சுட சுட ஒரு 4 டண்டனக்கா டியூன் ரெடீ பண்ணிடலாம்."
சுஜய் : அதுக்கு அப்புறம் கதைய சொல்லுங்க ஸார்.

ஜரணி : ஒபபனிங் சாங்கக்கு அப்புறம் நீங்க உங்க அம்மா கிட்ட பேசகறீங்க. தாய்க்குலம் எல்லாம் கண்ணீர் விட்டு கதறும். அப்புறம் ஒரு ஃபைட் சீனு. அதுல சும்மா பறந்து பறந்து உதைக்கறீங்க. அது மட்டும் இல்ல ஸார். நீங்க ஓடும்போது ஒரு ஆட்டோ குறுக்க வருது ஸார். அத தாண்டி அப்படியெ குதிக்கறீங்க. வில்லன்ணோட ஆட்களை நீங்க அடிச்ச அடி பாத்து அவருக்கு வைத்தியம் பார்க்கிற டாக்டர் "ஏதோ புயல் ல சிக்கினாரா. இல்ல ஒரு நூறு பேரு இவர அடிசாங்களா" னு கேக்கறாரு
கிவெக் : இதை எங்கயோ கேட்ட மாதிரி இருக்கே
ஜரணி : (சுதாரித்து) அட என்ன தம்பி ரொம்ப திங்க் பண்ற?
கிவெக் : அடங்கொக்கா மக்கா. இது பாட்ஷா ல வர வசனம் தானே.
ஜரணி : அட அரசியல் ல இதெல்லாம் சகஜம் பா
சுஜய் : அப்புறம் சொல்லுங்க ன்னா
ஜரணி : அப்புறம் வில்லன் கிட்டேருந்து நீங்க தப்பிக்கும்போது தூரத்துல ஒரு ரயில் வண்டி போகுது. நீங்க ரயில் வண்டிய பாக்கறீங்க வில்லனை பாக்கறீங்க. 3 பேரையும் மாத்தி மாத்தி காட்டி ரசிகர்களை டென்ஷன் பண்றோம். என்னடா பண்ண போறீங்க னு எல்லாரும் யோசிக்கும்போது நீங்க ஒரே டைவ் அடிச்சு அந்த ரயில்வண்டிக்கு பக்கத்துல குதிக்கறீங்க.
கிவெக் : நல்லவேளை இவர் வீட்டு பக்கத்துல ஏர்போர்ட் இல்ல.

ஜரணி : இல்ல...எல்லாம் ஒரு பில்ட் அப் தான்
கிவெக் : டேய் இவன் கதை சொல்லுடா னு சொன்னா நீ எங்க கதை சொல்ற. அரை மணி நேரமா பில்ட் அப் தாண்டா தர. அடிக்கறான் ங்கற, குதிக்கறாங்கர, சாங்கு ங்கற, ஃபைட் ங்கற. உண்மையா சொல்லு....சும்மா பில்ட் அப் வெச்சே பஜனை பண்ணலாம் னு தானே முடிவு பண்ணிட்ட.
ஜரணி : என்ன தம்பி நீங்க. சுஜய் ஸார் ரசிகர்களுக்கு என்ன தேவையோ அதை தான் நான் தரேன். நான் என்னமோ எனக்கு பிடிச்ச மாதிரி எடுக்கிற மாதிரி பேசறீங்க.
சுஜய் : காதல் பத்தி சொல்லவே இல்லையே.
ஜரணி : ஆ. நீங்க மலேசியாக்கு உங்க அப்பா கடன் அடைக்க போகும்போது அங்க நீங்க மாறுவேஷம் போடறீங்க. கண்ணுல கர்‌சீஃப் கட்டிக்கறீங்க.
கிவெக் : கர்‌சீஃப் இல்லாம ஹீரோயின் ஹீரோவை பார்க்கும்போது அவனை அவங்களுக்கு அடயாளமே தெரியாதே.
ஜரணி : எப்படி தம்பி கரெக்டா சொல்றீங்க?
கிவெக் : பெரிய BBC Mastermind கேள்வி. பதிலே கண்டு பிடிக்க முடியாது பாரு. இந்த வீணா போன கண்றாவிய தான் காலம் காலமா செஞ்சு தொலையறீங்க.
ஜரணி : அப்புறம் ஹீரோயினோட பாட்டி யாருன்னா நம்ம ரம்யா கிருஷ்ணன். அவங்க கிட்ட ஒரு வடை சைஸ்ல ஒரு வைரம் இருக்கு. அது ஹீரோ கிட்ட சிக்குது. ஹீரோ அதை சென்னை எடுத்துட்டு வர்றாரு. அவர் கூட ஹீரோயினும் வர்றாங்க. அப்புறம் வில்லன் ஹீரோவ தேடி சென்னை வர, அப்புறம் வில்லன், ஹீரோயினோட முறைமாமனுக்கும் ஹீரோ கிட்ட தகராறு வருது.

சுஜய் : சூப்பர் ன்னா
ஜரணி : அந்த வடை சைஸ் வைரத்தை வெச்சு நீங்க எப்படி பாடு படுத்தறீங்கங்கன்றத பார்த்து அரங்கமே வெடிக்கும். நடு நடுவுல ஒரு குத்து பாட்டு, ஒரு பில்டப், ஒரு பஞ்ச் னு உங்க இமேஜ் ஏத்திரலாம்.
கிவெக் : கதை ல நிறைய கோங்குரா சட்னி வாடை அடிக்குது. ஏமி ரே பாவா? ஹிட் தீஸ்குந்நாவா?
ஜரணி : ஹீ ஹீ. எல்லாம் ஒரு வியாபார தந்திரம் தான். அதுவும் இதுல ஒரு சூப்பர் செண்டிமெண்ட் பிட் எல்லாம் இருக்கு. வில்லன் எந்த கல்லால உங்க அப்பாவை அடிக்கிறாரோ, நீங்க கடைசில அதே கல்லால வில்லனை அடிக்கறீங்க. எப்படி?
கிவெக் : (முணுமுணுப்பு)முதல்ல உங்க ரெண்டு பேரையும் அந்த கல்லால அடிச்சு கொல்லனும். அப்போ தான் தமிழ் சினிமா நிம்மதியா இருக்கும்.

ஜரணி : அப்புறம் தமிழ் சினிமா வழக்கப்படி கடைசில போலீஸ் வர்றாங்க. உங்கள ஜஸ்ட் லைக் தட் ரீலீஸ் பண்றாங்க. நீங்களும் ஹீரோயினும் டூயட் பாடி சுபம் போட்டுடலாம். அந்த வடை சைஸ் வைரம் உங்களுக்கு தான்.
சுஜய் : ஆமா. ஏன் இந்த படத்துக்கு காக்கா னு பேரு வெச்சீங்க???
ரசிகன் : அதை நான் சொல்றேன் ன்னா.
சுஜய் : யாரு இவன்? சரி பரவாயில்ல சொல்லு.
ரசிகன் : நீ காக்கா மாதிரி கண்றாவியா இருக்க. ரம்யா கிருஷ்ணன் ஒரு பாட்டி. அவங்க கிட்ட வடை ஸைஸ் ல ஒரு வைரம். அத நீ திருடற. இது எங்கயோ கேள்வி பட்ட மாதிரி இல்ல?
கிவெக் : அட பாவி. காக்கா பாட்டிகிட்ட வடை சுட்ட கதைய தான் இவ்வளவு பில்ட் அப் கொடுத்து சொன்னியா. எஸ்கேப்.!!!!!!

எல்லோரும் சிதறி ஓடுகிறார்கள்.

எழுதியவர் : ஹரீஷ்

SMILE - For a cause

2008-05-27T02:36:00.000-07:00

Makkalay..

Let me take the pleasure of introducing..namba fellow blogger (yet-to-be-listed-in-our-union) http://f-e-e-l-i-n-g-s.blogspot.com/ pugazh Nandoo (surukkama anathakrishnan nithyanandan...'a' kum 'n' kum nadula erumbu oorara mathiri ungaluku intha per therinja athku nan porupila)..

I always suspected that many of our gud samaritan blog makkal silenta neria matter senjukitu..velila solama irukannganu..here is one such person in "hiding" all these days..SMILE nu oru NGO (govt registerd) naalu varushama nadathikitu varar.

Atha pathi neria information namma kuda share pannika virupapadarar..ipothaiku oru test blogsite for that org matum than iruku..further details awaited from Nandu.

http://smilewelfarefoundation.blogspot.com/

I just took this oppertunity to give an intro for nandoo to share his thoughts and info abt SMILE to us all..so watch out for this space folks :) more to follow

பிறந்த நாள் வாழ்த்து...

2008-05-23T02:02:00.001-07:00

இன்று பிறந்த நாள் கொண்டாடும் பொற்கொடி மற்றும் திருமதி.அம்பி அவர்களுக்கும் யூனியன் சார்பில் பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்...

கீதா மேடமுக்கு பிறந்த நாள்

2008-05-21T22:20:00.000-07:00

நாளொரு பதிவும், பொழுதொரு பின்னூட்டமும் இட்டவரும், கைலாச யாத்ரை சென்று கைலை நாதனை கதிகலங்க வைத்தவரும், வால்மீகி ராமாயணத்துக்கு தமிழில் பாஷ்யம் எழுதியவரும், ஆச்சார்ய ஹ்ருதயம், முத்தமிழ் குழுமம், நமது பிளாக் யூனியன், மதுரை மாநகர், இன்னும் என்னவேல்லாம் குழு வர இருக்கிறதோ அதில் எல்லாம் துண்டு போட்டு எழுதிவரும்,

டாட்டா இன்டிகாம் காரர்களை பந்தாடியவரும், பதிவுலக காரக்கால் அம்மையார், திருமதி.கீதா சாம்பசிவம் அவர்கள் தனது எழுபதாவது(குறைச்சு சொல்லிருந்தா மன்னிக்கவும்) பிறந்த நாளை இன்று (22/05/2008) கொண்டாடுகிறார்.

(picture: thanks to kaipullai)

உங்களை வாழ்த்த எங்களுக்கு வயதில்லை, வணங்குகிறோம் மேடம்.

உங்களின் தேனீ போன்ற சுறுசுறுப்பும், விடா முயற்சியும், புதிய விஷயங்களை கற்று கொள்ளும் ஆர்வமும் கண்டு பிரமிக்கிறேன். குறைவில்லாத ஆரோக்யத்துடன் நீங்கள் மேலும் மேலும் பல சாதனைகள் செய்ய(ஹிஹி, எனக்கே சிரிப்பா வருது) எல்லாம் வல்ல முருகனை வேண்டி கொள்கிறேன்.

அப்படியே இங்கயும் போய் பாருங்க.

நினைவாற்றல் !

2008-05-20T00:59:00.000-07:00

இன்னைய தினமலர்ல ஒரு செய்தி வந்திருக்கு:

// எத்தனையோ நாள் முன்பு நடந்ததை உங்களால் நினைவு வைத்துக்கொள்ள முடியுமா? ஒரு வாரம்...ஒரு மாதம்...? 27 ஆண்டாக, ஒவ்வொரு நாளும் நடந்த விஷயங்களை நினைவுகூறுகிறார் ஒரு அதிசய பெண். அமெரிக்காவை சேர்ந்த இந்த பெண் ஜில் பிரைஸ்; வயது 42. "கடந்த மாதம் 14 ம் தேதி எங்கு போனீர்கள்? 28 ம் தேதி என்ன சாப்பிட்டீர்கள்?' என்பது முதல், பல ஆண்டுக்கு முன், சந்தித்த ஒருவரை பற்றி கூட சொல்கிறார்.

கடந்த 27 ஆண்டில் அவர் சம்பந்தப்பட்ட எந்த விஷயம் குறித்தும் சொல்கிறார் இவர். டாக்டர்கள் பரிசோதித்து விட்டு அசந்து விட்டனர். இவர் குறித்து நிபுணர்கள் கூறியதாவது: ஒருவரால், குறிப்பிட்ட காலம் வரை தான் நினைவாற்றல் மூலம் எந்த விஷயத்தையும் சொல்ல முடியும். ஆனால், ஜில்லுக்கு அளவுக்கு மீறி நினைவாற்றல் இருக்கிறது. இதற்கு காரணம், அவர் மூளையில் உள்ள ஒரு வித அசாத்தியமான சக்தி தான். இது உண்மையில் நல்லதல்ல; ஒரு வகை மனநல வியாதி. இந்த வியாதிக்கு ," ஹைபெர் தைமெஸ்டி' என்றுபெயர்.

கடந்த 1980ம் ஆண்டில் இந்த பெண்ணுக்கு வயது 14. அப்போது தான் இந்த "போபியா' ஆரம்பித்துள்ளது. நல்ல விஷயங்கள் அறிந்து கொள்வதுடன், கெட்ட நினைவுகள் வரும் போது மன அழுத்தம் ஏற்படும். இதனால், இந்த பெண்ணுக்கு தனி சிகிச்சை தேவை.இந்த அளவு அசாத்திய நினைவாற்றல் இருக்கும் நிலையில் திடீரென இது எதிரிடையாகக்கூட மாறலாம்; நினைவாற்றல் மங்கி விடலாம். இவ்வாறு நிபுணர்கள் கூறினர். பள்ளி ஒன்றின் நிர்வாகியாக பணியாற்றும் ஜில் கூறுகையில்,"எனக்கு பழைய நினைவுகள் வருவதால் எந்த பிரச்னையும் இல்லை.

ஆனால், சில மனதுக்கு பிடிக்காத நிகழ்வுகள் பற்றி நினைவு வரும் போது பெரிதும் மனஉளைச்சல் ஏற்படுகிறது. இதனால் மனஅழுத்தம் வந்து பெரும் அவதிப்படுகிறேன். இந்த அசாத்திய நினைவாற்றல் எனக்கு நல்லதை விட, கெட்ட தை தான் தருகிறது' என்றார்.//

இத படிச்சப்ப ஒரு ஜோக் நினைவு வந்தது. கொஞ்சம் சடில்.
------------------

அமெரிக்கால ஒரு ஆசாமி. அவர் வேலை ஊர் ஊரா போய் வியாபாரம் செய்யறது. ஒரு ஊருக்கு போயிருந்தப்ப அங்க இருக்கிற ஒரு செவ்விந்தியரை பத்தி ரொம்ப உயர்வா பேசிக்கிட்டாங்க. அவருக்கு அபாரமான ஞாபக சக்தியாம். பல வருஷங்கள் முன்னால நடந்தத எல்லாம் ஞாபகம் வச்சுகிட்டு இருக்காராம். இப்படி கேள்வி பட்டதும் நம்ம வியாபாரிக்கு ஒரு உந்துதல். செவ்விந்தியரை பாக்கப்போனா ர். அவர் இருக்கிற குன்று ஏறிப்போய் பாத்து பேசினார். செவ்விந்தியருக்கு நிஜமாவே அபார சக்திதான். அங்கிருந்தே ஊரை காட்டி இந்த வீடு இந்த வருஷம் கட்டினது இந்த இடத்தில இன்ன மரம் இருந்தது ன்னு எல்லாம் சொல்ல முடிஞ்சது அவராலே. பல கேள்விகள் கேட்டு டக்கு டக்குன்னு பதில் வரதை பாத்து ஆச்சரியப்பட்டார். செவ்விந்தியர பாராட்டிட்டு "சரி, போய் வரேன்" னு சொல்லிட்டு கிளம்பிட்டார். கடைசியா ஒரு கேள்வி கேக்க தோணிச்சு. "அஞ்சு வருஷம் முன்னே இதே மாசம், இதே தேதி, காலை உணவு என்ன சாப்டீங்க" ன்னு கேட்டார்.

செவ்விந்தியர் சொன்னார், "eggs!"

படு ஆச்சரியத்தோட திரும்பிட்டார் நம்ம ஆளு.

நாலு வருஷம் போச்சு. திருப்பியும் அந்த ஊருக்கு போற வாய்ப்பு வந்தது. செவ்விந்தியர எப்படியும் திரும்ப ஒரு முறை பாத்து ஹலோ சொல்லணும்ன்னு நினச்சுக்கொண்டே போனார். அவர பாத்ததும் செவ்விந்திய மொழில ஹலோ சொல்லாம்னு ,

"how!"

அப்படின்னார். செவ்விந்தியர் நிமிர்ந்து யார்ரான்னு பாத்தார் வியாபாரின்னு தெரிஞ்சது. தயங்காம பதில் சொன்னார்.

"scrambled of course!"

இன்போஸிஸ் ல மொக்க போட ஆளு வேனுமாம்.

2008-05-16T23:28:00.000-07:00

Hi,
If you know any of your friends willing to work in Mangalore send in theirresume to rajiv_eswaramoorthy@infosys.com . There is huge vacancy in thenewly opened development center here.Technology does not matter as long as they have engineering background.Do contact me at 09980130031 if you need any information.

Regards,Rajiv.

வணக்கம்!

2008-05-16T05:19:00.000-07:00

தும்பிக்கையே நம்பிக்கைன்னு பிளிரி எல்லாருக்கும் ஒரு வணக்கம் வெச்சுக்கிறான் இந்த வாசுதேவன்.

இவன் கடலூர் மாவாட்டாத்து தலைநகரான கடலூர்லே மாவாட்டுகிறான். வேளா வேளைக்கு புஸ் புஸ் னு காத்தடிச்சுட்டு நானும் வேலை செஞ்சேன்னு பேர் பண்ணிட்டு போகிற புஸ்புஸாலஜிஸ்ட். இவன் வேலையை மதிக்கிற சில ஏமாந்தவங்க தர காசுல வண்டி ஏதோ ஓடுது. இப்படி அப்படி இருக்கணும் என்கிற கற்பனை எல்லாம் பெருசா வளத்துக்காததால நிம்மதியாவே வண்டி ஓடுது.

ஒரு பையர். கல்யாணமாயிடுத்து. மத்த வேதம் கத்துக்காத பசங்களுக்கு கத்துக் கெடுக்க- சீ- கொடுக்கப்போறேன்னு பிடிவாதமா இருக்கார். நெரூர் போகணுமாம். எப்ப எப்படின்னு இன்னும் முடிவாகலை.

ஒரு மனைவி. அட ஏன் சிரிக்கிறீங்க? தானா பிறக்கிற குழந்தைங்கள இவங்க இழுத்து வெளியே போட்டு நல்ல பேர் வாங்கிட்டாங்க.

அவ்ளோதான் என்னப்பத்தி நான் சொல்லிக்க தகிரியம் இருக்கிறது.

மத்தப்படி இந்த ப்ளாக் சமாசாரம் எல்லாம் போன டிசம்பர்லேந்து. தமிழ்ல தட்டச்ச ஓரளவு தெரியும். இநத மாபெரும் ஸ்கில் வீணாப்போகக் கூடாதே என்கிற ஆதங்கத்திலே ப்ளாக் போட்டுடலாம்ன்னு முடிவு பண்ணேன். நல்ல சேதின்னு ஆரம்பிச்சு ஈ ஓட்டிகிட்டு இருக்கேன். கண்ணுல வி. எண்ணை போட்டுகிட்டு தேடினாலும் பல நாட்கள் ஒரு நல்ல சேதியும் கண்ணுல படரதில்லை. இத தமிழ் மக்கள் கண்ணுக்கு கொண்டு போகனுமேன்னு கவலை பட்டுகிட்டு இந்த தமிழ் மண பட்டைய எப்படி கொண்டு வரதுன்னு கேக்க கீதா அக்காவுக்கு ஒரு மயில் தட்டிவிட்டேன்.

அவங்க "என்னப்போய் பெரிய கணினி நிபுணின்னு நினச்சு கேக்கிறயே!” அப்படின்னு பதில் அனுப்பிட்டு உடனயே "அதான் பட்டை இருக்கே! தெரிலியா? பட்டை போட்டு இருக்கியா?" ன்னு உறுமினாங்க. என்டாதுன்னு வலைல போய் பாத்தா இருந்தது. ஒரே ஒரு தலைப்ப பாக்கிறப்ப மட்டுமே அது தெரியும்னு யார் கண்டாங்க? நன்னி ன்னு சொன்னா அது என் காப்பிரைட் ன்னு சண்டைக்கு வந்தாங்க.

யார்ரா இந்தப்பயல் வாலாட்டறானோன்னு உளவுப்படைய ஏவிவிட்டு விவரம் சேகரிச்சுட்டாங்க. ஏதோ அவங்க போதாத காலம் இவன் நல்ல கிழவன்னு தோணிப்போச்சு. பிரெண்டு ஆயிட்டாங்க பாவம்.

அம்பிக்கு வாழ்த்து சொல்லி போஸ்ட் போட்டப்ப லிங்க் அனுப்பி இருந்தாங்க. "அட! நமக்கு இருக்கிற பதிவுல மொக்கை போட வாய்ப்பு இல்லாம கஷ்டப்படறோமே. அதுக்கு ஒரு சான்ஸ் கிடைக்கும் போல இருக்கேன்!" ன்னு இது என்ன கான்செப்ட் ன்னு கேக்கப்போய் 'ஆப்டான்டா ஒரு ஆசாமி" ன்னு சேர்ரீங்களா சொல்லுங்க ன்னாங்க. உங்க போதாத காலம் சரின்னுட்டேன்.

கீ. அக்கா சொன்னபடி டிடி அக்காவுக்கு ஒரு மயில் அனுப்பினேன்.

டிடி அக்கா,
ப்ளாக் யூனியன்லே என்னையும் சேத்துக்கிறீங்களா?
நான் நல்ல பையன்.
அப்படின்னு சிலர் ஒத்துக்கிறாங்க. ;-)
விதி (யாரை விட்டது?) முறைகள் இருந்தா சொல்லுங்க!
திவா

டிடி அக்கா அப்ளிகேஷன் பாரம் எல்லாம் அனுப்பினாங்க. விதிகளுக்கு ஒத்துக்கறியா இல்லையான்னு பயமுறுத்த விதி யாரை விட்டதுன்னு சரின்னேன். அப்புறமா பாத்தா இந்த பயலை சேத்துக்கலாமா வேணாமான்னு ஏலம் போட்டுகிட்டு இருக்காங்க. அட தெரிஞ்சா நாம நாலு ஓட்டு போட்டு இருக்கலாமேன்னு பாத்தா ஆதரவா நாலு பேர் கை தூக்கி இருந்தாங்க. சரி வேணாம்னு விட்டுட்டேன். அந்த நாலு பேருக்கு நன்ஸ். இன்னிக்கு டிடி அக்கா இன்விட் அனுப்ப இதோ மொக்கை எழுதிகிட்டு இருக்கேன்.

அப்பப்ப பாப்போம். ரொம்ப கஷ்டப்படுத்த மாட்டேன், கவலைப்படாதீங்க!

:-))

திருமண வரவேற்பில் தலைவி????? எஸ்கே எம்மின் சந்தேகம்!

2008-05-15T23:52:00.000-07:00

நேத்திக்கு வேதாவின் திருமண வரவேற்பு வைபவத்துக்குப் போவதென முடிவெடுத்து போஸ்டும் போட்டுட்டுக் கிளம்பியும் போயாச்சு. நேற்றுக் காலையில் திராச அவர்கள் தானும் வருவதாய்ச் சொன்னார். ஏற்கெனவே எஸ்கேஎம் தானும் வருவதாய்ச் சொல்லி இருந்தார். ஜி3யும் வரப்போவதாய் ஒற்றர்படை தகவல்கள். புலி வந்தால் வருவேன்னு உறுமிட்டுக் கடைசியில் வரலை. போய்ப் பதுங்கி விட்டது. எஸ்கேஎம் என்னைப் பார்த்தது இல்லை. நான் எஸ்கேஎம்மைப் புகைப்படத்தில் பார்த்திருக்கிறேன். எனினும் அடையாளம் காணவேண்டுமே என, எங்க செல்லை எடுத்துட்டு வரும்படியும், சத்திரத்துக்குள் வந்ததும், தான்கூப்பிடுவதாயும் எஸ்கே எம் சொல்லி இருந்தார். சரினு சொல்லிட்டு, நான் நேத்துக் கிளம்பும்போது வழக்கம்போல் செல்லை வீட்டிலேயே விட்டுட்டு, வில்லிவாக்கம் போக ரெயில் ப்ளாட்பார்முக்குள் நுழைந்ததும், அடடா, செல்லை மறந்துட்டேனே? என்று சொல்ல, ம.பா. உன் வழக்கமே இதான், என் கிட்டே சொல்றதுக்கென்ன என்று கேட்க, குருக்ஷேத்திரம் ஆரம்பிக்க இருவரும், ரெயிலில் ஏறினோம்.

வில்லிவாக்கம் வந்ததும், ஏற்கெனவே வேதா சொல்லி இருந்தபடியால் நான் நேரே போக, வழி கேட்காமல் போறயேன்னு அவர் சொல்ல, மீண்டும் ஒரு கைகலப்பு ஏற்பட்டுப் பின்னர் , நான் சொன்ன வழியிலேயே போய், அங்கே கேட்டுக் கொண்டு சரியாகவே சத்திரம் போய்ச் சேர்ந்தோம். போய் வேதாவைப் பார்த்துவிட்டுப் பேசி, வாழ்த்துச் சொல்லி, அம்பி சரியா இன்னிக்கு சென்னை வரார்ங்கிற அதிமுக்கியமான தகவலையும் கொடுத்துவிட்டு, டிடி அக்கா, சுமதி, அம்பி, கோபிநாத், புலி, மெளலி,ரசிகன் ஸ்ரீதர் (மெளலி, மொய் அனுப்பறேன் கூரியரிலேனு சொல்லிட்டு அனுப்பவே இல்லை, வேதா, கவனிச்சுக்கவும்) எல்லாருடைய வாழ்த்தையும் சுமக்க முடியாமல் சுமந்து போய்ச் சொல்லிவிட்டுப் பின்னர் வந்து உட்கார்ந்தேன். இதுக்கே அலுப்பு. போறாததுக்குப் ப.பு. வேறே. சூடு தாங்கலை. வேர்த்து, விறு விறுத்துப் போய் என்னைப் பார்த்தால் நான் தான் கல்யாணத்துக்கு ஓடி ஆடி வேலை செய்தமாதிரி களைத்துப் போய் உட்கார்ந்தேன். என் பரிதாப நிலையைப் பார்த்துவிட்டு என்னோட ம.பா. கீழே போய் உன் நண்பர்கள் வராங்களானு பார்க்கலாம்னு கீழே அழைத்துப் போனார். அங்கே ஒரு கும்பல் அலை மோதிக் கொண்டிருக்க தெரியாத்தனமாய் அந்தக் கும்பலில் அகப்பட்ட நாங்கள் நீந்திக் கொண்டு போய்ச் சேர்ந்த இடம் டைனிங் ஹால். உடனேயே கைபிடித்து உட்கார்த்தி வைக்கப் பட்டு, சாப்பாடு சாப்பிட வைக்கப் பட்டோம்.

என்ன சாப்பாடா இருந்தாலும் இந்த வெயிலில் என்னத்தைச் சாப்பிடறது? சும்மாதான் நிறையப் பேர் உட்கார்ந்து எழுந்தாங்க. சாப்பாடு கொஞ்சம் வீணாகிவிடுமோ என்ற எண்ணத்தில் எதுவும் போட்டுக் கொள்ளாமல், ரசம், மோர் சாப்பிட்டுவிட்டு எழுந்தோம். ஃப்ரூட் சாலடில் அவர் மூழ்க, நான் தெரியாத் தனமாய் வெற்றிலையைப் போட்டு மெல்ல ஆரம்பித்தால் அது லேசில் உள்ளே போகவில்லை. சரி, மாடியில் போய் உட்கார்ந்து மெல்ல, மெல்ல உள்ளே தள்ளலாம்னு போனால் அதுக்குள்ளே ஒரு பெண்மணி செல்லும் காதுமாய், சத்திரத்தில் அலைமோதுவது தெரிந்தது. உடனேயே எஸ்கே எம்மைப் பெயர் சொல்லிக் கூப்பிட என்னைக் கண்ட அவருக்குக் கொஞ்சம் ஆச்சரியம். என் பெயர் எப்படித் தெரியும்னு கேட்க, அட, என்ன இது? இப்படி அறியாமையில் மூழ்கி இருக்காங்களே, அம்பிக்கு அக்கான்னது சரியாத் தான் இருக்குனு நினைச்சுட்டு, நான் தான், "நான்" என்று சொன்னேனோ இல்லையோ, ஏமாற்றம் முகத்தில் படர, அவநம்பிக்கையுடன், நிஜமா, நீங்க தான் கீதாவா?னு கேட்க, என்னத்தைச் சொல்றது போங்க,அவங்க எதிர்பார்த்த மாதிரி நான் இல்லைனா, நான் தலைவி இல்லைனு ஆயிடுமா என்ன? அம்பியும் இப்படித் தான் ஏமாந்தார். அதே போல் அவங்க அக்காவும் ஏமாந்தாங்க. என்ன செய்ய முடியும்?

இருந்தாலும் அவங்க முழுச் சமாதானம் ஆகவில்லை, பேச்சே கிளம்பவில்லை, சரினு வேதாவைப் பார்க்கக் கூட்டிட்டுப் போனேன். வேதா பலமுறை என்னைப் பார்த்திருக்கிறதாலே, அவங்க கொஞ்சமாவது நிச்சயம் பண்ணிக்கலாமே, நான், நான் தான்னு. மேடையிலே போய் வேதா கிட்டேயும், அவங்க கணவர் கிட்டேயும் பேசிட்டு வந்ததும், வேறு வழியில்லாமல் ஒத்துக்க வேண்டியதாப் போச்சு அவங்களுக்கு. அப்புறம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா நிதானத்துக்கு வந்தாங்க. அதுக்குள்ளே, நம் வலை உலகில் "காப்பி, பேஸ்ட்" என்றால் ஜி3, ஜி3 என்றால் "காப்பி,பேஸ்ட்", என்ற அளவுக்கு அதைப் பிரபலப்படுத்தி இன்றைய நாளில் எதிரணியினர் கூட ஜி3 பண்ணணும்னு சொல்ற அளவுக்கு மாத்திய நம் பெருமைக்குரிய ஜி3 தன் சகோதரியுடன் வந்தார். பரஸ்பர அறிமுகம் செய்துகொண்டிருந்தபோதே திரு திராச அவர்களும் அவசர, அவசரமாய் வந்தார். அதே அவசரத்தோடு வேதாவைப் போய்ப் பார்த்துவிட்டு, அவங்க சாப்பிடப் போக, நாங்க சொல்லிட்டுக் கிளம்பி வந்தோம். அதுக்குள்ளே மணி 8-30 ஆகி இருந்தது. இன்று திருமணம் நல்லபடியாக நடந்து முடிந்திருக்கும்.

வேதாவுக்கும், அவள் கணவர் சத்யநாராயணனுக்கும் மனமார்ந்த நல்வாழ்த்துக்கள். புதுமணத்தம்பதிகளின் வாழ்க்கை மகிழ்ச்சியாய் இருக்க அனைவரும் இறைவனைப் பிரார்த்திப்போம்.

அனைவருக்கும் வரவேற்பு!

2008-05-15T02:54:00.000-07:00

இன்று நம் இனிய தோழி வேதாவின் திருமண வரவேற்பு வைபவம். வேதாவின் சார்பில் யூனியன் மக்கள் அனைவருக்கும் அழைப்பு விடுக்கின்றேன். இன்று வரவேற்பில் கலந்து கொள்வதாய்ச் சொல்லி இருக்கும், நண்பர்களுடன் ஏற்படும் சந்திப்பு, மற்றும் இன்றைய வரவேற்பு பற்றிய தகவல்கள் நாளை பதிவிடப் படலாம். நாளை நடக்கப் போகும் வேதாவின் திருமணத்திற்கு வலை உலக மக்கள் அனைவரும் வந்து சிறப்பிப்பதோடு மணமக்கள் "வேதா-சத்யநாராயணனை" வாழ்த்துமாறும் கேட்டுக் கொள்ளுகின்றேன். மற்றவை நாளை!

புகை நமக்கும் மட்டுமல்ல பகை!

2008-05-15T01:19:00.000-07:00

(To read the text part, please click all the images for better clarity)

ஸ்டையிலுக்காகவும், மன அழுத்தத்தை குறைப்பதற்காகவும்(?) தான் புகை பிடிக்கிறோம் என நொண்டி சாக்கு சொல்பவர்கள் இதற்க்கு என்ன பதில் சொல்ல போகிறார்களோ? :(

புதுமுகம் அறிமுகம்...

2008-05-14T22:08:00.000-07:00

எல்லா மக்களும் நலமா?? நம்முடைய ப்ளாக் யூனியன்ல ஒருத்தர் சேர விரும்புகிறார்.. அவருடைய பெயர் டாக்டர் வாசுதேவன் அவர்கள்.. அவரும் ஒரு ப்ளாகர் தான்.. இவரை எனக்கு அறிமுகபடுத்தியவர் கீதா மேடம். இவருடைய பதிவுகளை எனக்கு அறிமுகபடுத்தியவர் திரு.மௌலி அவர்கள்... இவரை சேர்க்க உங்களுடைய ஆதரவை எதிர்ப்பர்க்கிறேன்... அவருடைய பதிவினை படிக்க இங்கே கிளிக்கவும்... வாசுதேவன்

"டாம்" மின் திருமண முதலாண்டு நிறைவுக்கு "ஜெரி"யின் வாழ்த்து!

2008-05-13T23:56:00.000-07:00

கண்டதுண்டா? கேட்டதுண்டா இவ்வுலகிலே? இம்மாதிரியான ஒரு அதிசயத்தை? இப்போது இதோ முதல் முதலாய்ப் பாருங்கள். டாம் விரித்த வலையில் சிக்காமல் தப்பித்துக் கொண்டு வரும் ஜெரி டாமை வாழ்த்துகின்றது, அதன் முதலாண்டு திருமண நாளுக்காக.
11-ம் தேதி தான் திருமணநாள்னு நினைச்சு, ஜெரி தொலைபேசியில் வாழ்த்தலாம்னு கூப்பிட்டப்போ டாம் இதோ பார்க்கிறீங்களே, இதே மாதிரிக் குறட்டை விட்டுட்டு இருந்தது. கூப்பிட்டால் உலகமே புரியலை. என்ன, யாரு, எங்கே இருந்துனு ஒரே நடுக்கம். தங்கமணியோன்னு ஒரு பவ்யம் குரலிலே, தங்க மணி இல்லைனு தெரிஞ்சதும் சந்தேகம். வாழ்த்தினப்போ கூட என்ன இது ஜெரியானு ஒரே குழப்பம். ஏதோ உளவு பார்க்கவோனு நினைப்பு. எங்கே தம்பி சமைச்சுப் போட்டு நாம சாப்பிடறோம்கிற உண்மையை ஜெரி போய் வலை உலகுக்கு அறிவிச்சுடுமோனு கவலை.

இதை எல்லாம் போக்கி விட்டு டாம் ஜெரியைத் துரத்தினதை எல்லாம் ஜெரி பெருந்தன்மையாக மன்னித்துவிட்டு, அதன் முதலாம் ஆண்டு திருமணநாளுக்காக வாழ்த்துத் தெரிவிக்கின்றது.
இதோ பாருங்க, வாழ்த்துத் தெரிவிக்கும் ஜெரியை டாம் எப்படிக் கோபத்துடன் முறைக்கின்றது? சண்டை போடுது? இருந்தாலும் பரவாயில்லை, அனைத்து வலை உலக நண்பர்களும் வந்து வாழ்த்துத் தெரிவியுங்கள்.

நாளை முதலாம் ஆண்டு மணநாள் கொண்டாடப் போகும் "அம்பி"க்குத் திருமண நாள் வாழ்த்துகள்.

ஐபில் SMS மோசடி

2008-05-13T02:52:00.000-07:00

ஐபில் போட்டியின் போது இடையே வரும் போட்டி மோசடி பத்தி தனது நொந்த அனுபவத்தை ஒரு அன்பர் சொல்கிறார் கேளூங்கள்.

I was very act participant of Life Bana De Contest also I got lucky and got a call from Sony Entertainment for Prize 3 given below. After which I learned some hidden fact regarding this contest.

Prize includes:

1) Bright Home worth Rs. 1 Crore fully funished by Godrej

2) 5 Gift hampers worth Rs.1 Lakh each from Godrej ECON every week.

3) 70 Magic Boxes from Vodafone in every match

Known facts by company or Condition apply:*

All are computer selected.

* Godrej or Vodafone or Sony employee can not apply.

* SMS cost Rs. 3 to Rs. 5

Hidden Facts:

It’s not so easy as given in paper or seen in TV Advertisement.

1) If you get lucky by selected computer. Then you have to go through second round of selection which is selected by contest sponsor people.

2) As common in all contest the prize winner of the contest are far far far and fare relative or some way have link with company sponsoring the contests.

3) If you escape from this all, get ready to pay 40% service tax for the price.

4) Most shocking people should watch out for SMS funda, clearly they will mention MORE you send your reply you have the chance to WIN the prize.
6) Condition apply funda is not made public until you go for claiming the prize. Why…..?

Hat off to people coming with so much hidden facts for contests. End of the day people who get benefited are Sponsors and Telecom Service provider (those getting sms from people and those service sms are people are using).

NDS கூப்பிடறாங்கபா...பொட்டி தட்ட.

2008-04-21T04:46:00.000-07:00

ஆன்லைனில் தமிழ் நாட்டு பாட நூல்கள்

2008-04-18T01:32:00.000-07:00

I think sometimes we are indirectly helping to someone like this.

Now the TN State board books are online in PDF and downloadable.

From Std 1 to Std 12. All subjects...

Any GOOD heart person can print this material from the below link and donate to some real and needy Poor people.

http://www.textbooksonline.tn.nic.in/

தலை தாலி கட்டும் நாள்!!!

2008-04-10T22:57:00.000-07:00

இன்று மணநாள் காணும் நமது தலை, தீவிர அஜித் ரசிகர், வெள்ளாடு கிராம நாயகன் மு.கார்த்திகேயன் அவர்களின் திருமணத்தை ஒட்டி நமது ப்ளாக் யூனின் மக்கள் அனைவரின் சார்பிலும் வாழ்த்துக்களை தெரிவித்து கொள்கிறேன்.

குதிகால் செருப்பா?

2008-04-10T01:21:00.000-07:00

குதிகால் செருப்பு அணியும் பெண்ணா நீங்கள்? இதை பாருங்க முதலில்.

எனவே ஜாக்ரதை பெண்களே!(ஆண்களும் தான்) :)

இது என்ன என்று தெரிகிறதா?......

2008-04-07T23:26:00.000-07:00

குருதிக் கொடை தாரீர்.

2008-04-02T22:13:00.000-07:00

Dear Friends,

There is a site: www.friends2support.org
where you can search for a particular blood group in a specific city. You will get thousands of donar addresses.
You will really help someone without your knowledge.

டிடி அக்கா செய்ய வேண்டியது இது! :)))))))))

2008-04-01T22:28:00.000-07:00

ரொம்ப நாட்கள் கழிந்து ப்ளாக் யூனியனிலே போஸ்ட் போடறேன். நேரம் இல்லாமை மட்டுமில்லாமல், கணினியும் சரியில்லாமல் இருந்ததும் பல நாட்கள் என்னால் எதுவும் தொடர்ந்து செய்ய முடியாமல் போனதுக்கு ஒரு காரணம், என்றாலும், இதையும் மீறி ஒரு 494 போஸ்ட் நேற்றுவரையில் போட்டிருக்கேன். இன்றோடு வலைப்பதிவு ஆரம்பிச்சு 2 வருஷமும் முடிகின்றது. 494 போஸ்ட் என்று பெயரே தவிர, உருப்படியாகப் பத்து போஸ்ட் தேறினால் அதிகம். :( இதற்கு ஆரம்பத்தில் இருந்தே என்னுடைய பதிவுகளை ரொம்பவே முதிர்ச்சியோடு போடாதது ஒரு காரணம் என்று சிலர் நினைக்கலாம். ஆனால் ஆரம்பத்திலேயே அப்படித் தொடங்க முடியாது என்பதோடு, முதலில் என்னை நான் நிலை நிறுத்திக் கொள்ளவும் வேண்டி இருந்தது. மேலும் படிப்படியாக வந்தால் தான் சரியாகவும் இருக்கும், எனக்குத் தெரிஞ்சதை எல்லாம் உடனேயே கொட்டிவிடவும் முடியாது. அப்புறம் காலிப் பானை தான் இருக்கும்.

ஆர்ப்பரிக்கும் அருவி போல் இல்லாமல் என்றும் வற்றாமல் ஓடும் ஜீவநதிதான் மக்களுக்குப் பிரயோசனம் அளிக்கும். அருவி அந்தப் பருவத்தோடு முடிந்து விடும். அப்படி இல்லாமல் தொடர்ந்து வருவது நதி தான். நதியைப் போலவே ஓடத் தான் விருப்பம். ஆரம்பத்தில் நதி ஆரம்பிக்கும் இடத்தைப் பார்த்தால் ஒரு சின்ன ஊற்றாய்க் கூட இருக்காது. அப்படி எங்கே இருந்தோ ஆரம்பிக்கும் நதி, முதலில் மெதுவாய்த் தானே வருகிறது. போகப் போகத் தானே வேகம் எடுக்கிறது? பள்ளி நாட்களிலேயும் முதலில் என்னைப் பார்க்கும் ஆசிரியைகள், ஆசிரியர்கள் படிப்பில் சராசரிக்கும் கீழே என்றே எண்ணிக் கொள்வார்கள். அதிலும் என் கணக்கு ஆசிரியைக்கு இந்தச் சந்தேகம் நிறையவே உண்டு. தொடர்ந்து 9-ம் வகுப்பில் இருந்து பள்ளி இறுதி வரை ஒரே கணக்கு ஆசிரியை, இரண்டு பேருக்கும் ஏழாம் பொருத்தம். மற்ற மாணவிகளைக் கேட்பார்கள், மற்றப் பாடங்களில் எப்படிப் படிக்கிறாள் என்று? இத்தனைக்கும் கணக்குப் பாடத்தில் கொஞ்சம் கஷ்டப் பட்டுத் தனியாகப் படித்து (பின்னே, அவங்க சொல்லிக் கொடுக்கிறது எனக்குப் புரியவே புரியாது!) 60%க்குக் கொஞ்சம் மேல் வாங்கி விடுவேன், என்றாலும் மெத்தனமாய் இருப்பதைப் பார்த்து விட்டோ என்னமோ, சந்தேகமா இருக்கும் அவங்களுக்கு. அந்த மாதிரியாகவே தான் இதுவும்.

இந்தப் போஸ்டை இங்கே போடக் காரணம், என்னோட "எண்ணங்கள்" வலைப்பதிவில் (ராமாயணத்துக்கும் ஒரு விளம்பரம் கொடுத்தாப்பலேயும் இருக்குமே!) ராமாயணம் எழுதிக் கொண்டிருப்பதால் நடுவில் தடங்கல் வேண்டாம்னு. டிடி அக்காவை நேத்துப் பார்த்தப்போ கேட்டு வச்சுக்கணும்னு நினைச்சுட்டு மறந்துட்டேன். "தனிபெரும் தலைவி"யை ஒண்ணும் சொல்ல முடியாதுங்கறதும் ஒரு காரணம். நியாயமாப் பார்த்தா டிடி அக்கா தனிப் போஸ்ட் போட்டு என்னை வாழ்த்தி இருக்கணும், இந்தச் சரித்திரக் குறிப்பெல்லாம் எடுத்து வச்சுக்கணும்னு தெரியலை அவங்களுக்கு! க்ர்ர்ர்ர்ர், நானே வந்து சொல்லிக்க வேண்டி இருக்கு, பாருங்க! எனக்கு ஆதரவு அளித்துப் பின்னூட்டங்கள் போடும் அனைத்து தோழர்களுக்கும், தோழிகளுக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றிகள். அதிலும் நான் என்ன எழுதினாலும், எப்படி எழுதினாலும், எதை எழுதினாலும் "தலைவி மாதிரி எழுத யார் இருக்காங்க?" என்று சொல்லும் கோபிநாத்துக்கு ஸ்பெஷல் நன்றி. முன்னாலே மணிப்ரகாஷும், கார்த்திக் முத்துராஜனும் சொல்லிட்டு இருந்தாங்க இந்த மாதிரி. கார்த்திக்குக்குக் கல்யாணம் ஏப்ரல் 11-ம் தேதி. வேதாவின் கல்யாணம் மே 16-ம் தேதி. இன்னும் வேறே யார்னு தெரியலை. வாழ்த்துகள் இருவருக்கும்.

குறிப்பாக சகோதரர் "சூப்பர் சுப்ரா" எங்கேயோ இருந்து கொண்டு பார்த்துட்டு இருக்கார்னு தெரியும். அவருக்கு ஒரு தனிப்பட்ட நன்றி.

டிஷ் டிவி வாங்காதீங்க!

2008-03-26T03:55:00.000-07:00

I have purchased dishtv Last Saturday (22nd March 2008) and installation of dish was done on Monday from Distributer SV Services, Bangalore and also they have collected my application form.Still today my connection is not activated, when ever i call customer care they say your form has not reach us. If i contact SV service they say, have submitted the form. I request user not to buy for DISHTV, as there service is very low standard, Call center and distributer very poor.Plus Hidden cost what buyer need to pay is Cable cost, which they have given Rs.12 per meter, but distributer charge Rs.15 per meter.and Most importantly not user friendly remote control.No respond to the email also.Pls...Pls... do not buy DISHTV

- இது என் நண்பரோட நேரடி ரிப்போர்ட்.

13 க்கு என்ன தான் விஷேஷமாம்....

2008-03-12T08:58:00.000-07:00

மொக்கை மன்னன், ப்ளேடு பக்கிரி, ஆல்-இன்-ஆல் அழகு ராசா இப்படி இன்னும் எவ்வளவோ பட்டம் குடுக்கனும் தான் ஆசை. போகட்டும் இன்னிக்கு தான் நம்ம 13ம் நம்பர் "ராசா'னு செல்லமா டிடிஅக்காவால் அழைக்கிற நம்ம கோப்ஸுக்கு பொறந்த நாளாம்.

வாங்கப்பா எல்லாரும் வந்து நல்லா இருக்கனும், ஆனா இனிமே
மொக்கைலாம் போடப்டாதுனு வாழ்த்திட்டு போங்கப்பா.

HAPPY BIRTHDAY TO GOPS

FROM ALL OF US

நாட்டாமைக்கு பொறந்த நாளாம்..!!

2008-03-11T03:41:00.000-07:00

ஹாய் நாட்டாமை, எங்களின் மனம் கனிந்த
பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்....

புலிக்கு பிறந்தநாள்..

2008-03-07T00:01:00.000-08:00

தானும் புலியாகனும்னு இவருக்கு ஆசை...இது தான் இவர் புலியான கதைனு சொல்லுவாங்க...

இவர் யாரு?

இப்படி இருப்பாரோ?

இல்ல இப்படியா?

இல்ல...

எப்படி இருந்தாலும், எங்க இருந்தாலும், சந்தோஷமா, நலமா, வாழ வாழ்த்துக்கள்.
நம்ம நாகை மாவட்ட புலி சிவராமுக்கு, பிறந்த நாள் நல்வாழ்த்துக்கள் சொல்லிக்கிறேன் :)

புலிக்கு பிறந்த நாள் வாழ்த்த வாங்க... !!!!

2008-03-07T00:00:00.000-08:00

நமது சூடான் புலி/ நாகை மாவட்ட சிங்கம் நமது சிவா அவர்களுக்கு பிறந்தநாள்(07.03.2008).. அவருக்கு நமது யூனியன் சார்பில் பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்.

அவருக்கு வாழ்வில் எல்லா நலமும் எல்லா வளமும் பெற வேண்டும் என்று இறைவனை பிராத்தனை செய்கிறேன்...

சுஜாதா

2008-02-28T22:38:00.000-08:00

இதுவரை பிறந்த நாள், திருமண வாழ்த்துக்கள் பதிவுகள் மட்டுமே தெரிவித்த என் கைகள் இன்று ஒரு இரங்கல் செய்தியை பதிவிட தள்ளப்பட்டு விட்டது.

ஆம்! தமிழில் தனக்கென்று ஒரு தனி நடை, நவீன இலக்கியத்தின் முதல் வித்து, கடினமான அறிவியல் விஷயங்களை பாமரனுக்கும் புரிய வைக்கும் அவரது எளிய நடை, பிக்க்ஷன் வகை கதைகள் என பல பரிமாணங்களை காட்டிய சுஜாதா இன்று நம்மிடையே இல்லை! என்ற செய்தியை கூட என்னால் ஜீரணிக்க முடியவில்லை.

இன்னமும் தனது எழுத்தில் இளமையை காட்டிய அவருக்கு வயது எழுபதுக்கு மேல் என நான் ரொம்ப நாள் நம்ப வில்லை. இதோ கற்றதும் பெற்றதும் என அவர் எழுதிய ஒரு குறிப்பு இங்கே!

அவர் மறைந்தாலும், அவரது படைப்புக்கள் என்றும் வாசகர் மத்தியில் நீங்கா இடம் பெறும் எனபதில் சந்தேகம் இல்லை.

பிளாக் யூனியன் அவரது மறைவுக்கு கண்ணீர் அஞ்சலி செலுத்துகிறது.

HAPPY BIRTHDAY DD AKKA

2008-02-14T22:57:00.000-08:00

HAI DD AKKA

இனிய பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்.

மேன்மேலும் பல நூறு ஆண்டுகள் இது போல

எங்களுக்கு பல சேவைகள் புரிய வேண்டும் என

கூறிக்கொண்டு வாழ்த்துகிறேன்.

Happy Birthday for K4K (Feb 9th)

2008-02-09T00:00:00.000-08:00

Happy Birthday K4K
-Blog Union members!

வாழ்த்தலாம் வாங்க....

2008-02-05T00:02:00.000-08:00

ஹாய் மக்கள்ஸ்,

நாளை நமது டிடி அக்கா தனது 12 வது திருமண ஆண்டில் அடி எடுத்து வைக்கும் இந்த நாளில் நாம் நமது வாழ்த்துக்களை அள்ளி தெளித்து அசத்துமாறு கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

மக்களே அசத்துங்க....

Oppurtunities in Infosys....

2008-01-29T22:03:00.000-08:00

The Infosys India Graduate Hiring Program offers you a chance to refer those individuals whom you feel have it in them to be an Infoscion!!!

The quest is on for:

Unit: Independent Validation Solutions (IVS)

Role of: Assistant Engineer-Testing

Eligibility Criteria:

B.Sc (Computer Science/ Electronics/ Mathematics/ Physics/ Statistics only) or BCA graduate students. B.Sc/BCA should be a regular course. Full time post graduate candidates need not apply.
Candidates who have graduated in 2005, 2006 & 2007 batch are eligible to apply.
Average of 60% (inclusive of languages) in Class X, XII & Graduation
Candidate should not have participated in the Infosys selection process in the last 9 months
Candidates should have good communication skills.
Candidate should be willing to relocate.
You can send in the resumes to graduates@infosys.com . Further to which, the short listed candidates will be informed via e-mail about the selection process.

Candidates selected from the hiring process will be required to join Infosys Technologies Ltd in February 2008.

Thanks & Regards,

Global Entry Level Hiring & Campus Relations Team

Job opportunities in Telecom

2008-01-28T02:46:00.000-08:00

Friends,

There is lot of openings in our company.
Kyocera wireless india ,Bangalore.
Those who have 2+ years of experience on
Embedded development and
have working knowledge on C can forward
their resumes to me
at senthilkumar.kits@gmail.com

HOW TO SLEEP DURING OFFICE HOURS...

2008-01-23T00:19:00.000-08:00

பொங்கல் நல்வாழ்த்துக்கள்

2008-01-14T01:00:00.000-08:00

அனைவருக்கும் இனிய பொங்கல் நல்வாழ்த்துக்கள்...

2007-12-31T22:55:00.000-08:00

நமது யூனியன் மக்கள் அனைவருக்கும் எல்லா வளமும் நலமும் கொண்டு வரும் இந்த இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துக்களை மகிழ்ச்சியோடும் அன்போடும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

வாழ்க வளமுடன்.

INDIAN HELL.....

2007-12-29T05:15:00.000-08:00

A man dies and goes to hell.

There he finds that there is a different hell for each country.

He goes to the German hell and asks, "What do they do here?"

He told, "First they put you in an electric chair for an hour.

Then they lay you on a bed of nails for another hour.

Then the German devil comes in and beats you for the rest of the day."

The man does not like the sound of that at all, so he moves on.

He checks out the USA hell as well as the Russian hell and many more.

He discovers that they are all more or less the same as the German hell.

Then he comes to the Indian hell and finds that there is a long line of people waiting to get in.

Amazed, he asks, "What do they do here?"

He told, "First they put you in an electric chair for an hour.

Then they lay you on a bed of nails for another hour.

Then the Indian devil comes in and beats you for the rest of the day.

"But that is exactly the same as all the other hells -

why are there so many people waiting to get in?"

*
*
*
*
*
***
Because maintenance is so bad that the electric chair does not work,

someone has stolen all the nails from the bed
and

the devil is a former Govt servant,

so he comes in, signs the register and then goes to the canteen!!!!!!

PEPSI- new ad

2007-12-26T04:37:00.000-08:00

ஹாய் இது பெப்ஸியோட புது விளம்பரம்.

Happy Holidays!

2007-12-20T09:53:00.000-08:00

Merry Christmas & A Very Happy New Year!

சமீபத்தில் மிகவும் ரசித்த விளம்பரம்

2007-12-16T07:29:00.000-08:00

Roles in Heaven

2007-12-16T00:49:00.000-08:00

Roles in Heaven
~~~~~~~~~~~~~

Brahma
Systems Installation

Vishnu
Systems Administration & Support

Lakshmi
Finance and Accounts consultant

Saraswati
Training and Knowledge Management

Shiva
DBA (Crash Specialist)

Ganesh
Quality Assurance & Documentation

Narada
Data transfer

Yama
Reorganization & Downsizing Consultant

Chitragupta
IDP & Personal Records

Apsaras
Downloadable Viruses

Devas
Mainframe Programmers

Surya
Solaris Administrator

Rakshasas
In house Hackers

Ravan
Internet Explorer

Kumbhakarnan
Zombie Process

Lakshman
Support Software and Backup

Hanuman
Linux/s390

Vaali
MS Windows

Sugreeva
DOS

Jatayu
Firewall

Dronacharya
System Programmer

Vishwamitra
Sr. Manager Projects

Shakuni
Annual appraisal & Promotion

Valmiki
Technical Writer (Ramayana Sign off document)

Krishna
SDLC ( Sudarshan Wheel Development Life Cycle)

Dharmaraj Yudhishthira
ISO Consultant (CMM level 5)

Arjun
Lead Programmer (all companies are vying for him)

Abhimanyu
Trainee Programmer

Draupadi
Motivation & Team building

Bhima
MAINFRAME LEGACY SYSTEM

Duryodhana
Microsoft product Written in VB

Karna
Contract programmer

Dhrutarashtra
Visual C++

Gandhari
Dreamweaver

Shani
Test engineer: frequently detecting bugs.

எனக்கு மெயிலில் திரு பாலராஜன்கீதா அனுப்பியவற்றைப் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

என்ஜாய் மாடி.....

2007-12-07T02:44:00.000-08:00

இந்த G3 பதிவு DD யக்காவுக்கு சமர்பணம்......

************************************************************
A Junior Software engineer, a Senior Software engineer and their Project Manager are on their way to a meeting. On their way through a park, they come across a wonder lamp. They rub the lamp and a ghost appears. The ghost says, "Normally, one is granted three wishes but as you are three, I will allow one wish each". So the eager Junior Software engineer shouted, I want the first wish. I want to be in the Bahamas, on a fast boat and have no worries. "Pfufffff" and he was gone. Now the Senior Software engineer could not keep quiet and shouted " I want to be in Florida with beautiful girls, plenty of food and cocktails. "Pfufffff" and he was also gone. The Project Manager calmly said," I want these two idiots back in the office after lunch at 1.30pm"

Moral of the story is: "Always allow the boss to speak first"

********************************************************************
Mr.Intelligent

After 48 years of marriage, an elderly Sindhi man in Bombay calls his son in New York and says, "I hate to ruin your day son, but Ihave to tell you that your mother and I are getting a divorce; 45 yearsof misery is enough!""Dad, what are you talking about?" the son screams."We can't stand the sight of each other any longer," the old man says.

"We're sick of each other, and I'm sick of talking about this, so youcall your sister in Hong Kong and tell her!"Frantic, the son calls his sister, who explodes on the phone. "Like heck they're getting divorced," she shouts, "I'll take care ofthis." She calls Bombay immediately, and screams at the old man, "Youare not getting divorced.Don't do a single thing until I get there. I'm calling my brother back, and we'll both be there tomorrow. Until then, don't do a thing, DO YOU HEAR?" and she hangs up.

The old man hangs up his phone and turns to his wife. "Okay", he says, "It's all set. They're both coming for Diwali and paying their Own airfare!!"

என் பயங்கரமான கனவில் வந்த அம்பி-கீதாம்மா!

2007-12-04T18:46:00.000-08:00

சுதாக்கா...திடிர்னு போன வாரம், ஜிடாக்கில் சாட்டிக் கொண்டே, Blog Unionக்கு அழைப்பு அனுப்பி வச்சிட்டாங்களா?
கையும் ஓடல, காலும் ஓடல! கண்ணு மட்டும் ஆஸ் யூஷ்யல், நல்லாவே ஓடிச்சி, நியூயார்க் பேருந்துல இருக்குற அழகின் திருவுருவங்கள் மீது!

சரி், நம்ம யக்கா பாசமா அனுப்பிச்ச வச்ச அழைப்பாச்சேன்னு பார்த்தா, அது சும்மானா வெறும் அழைப்பு இல்ல!
வெத்தலை, பாக்கு, பூ, பழம், மொக்கை, அது கூட, $501.00ன்னு அனுப்பி வச்சாக்கா...மறுக்கத் தான் முடியுமா? - பொசுக்குனு சேந்துட்டேன்...

சரி...இங்க வலைப்பூவில் என்னவெல்லாம் பின்னறாங்கன்னு ஒரு எட்டு போயி பாத்தா தானே, நாமளும் பின்ன முடியும்! வலைக் குடும்பத்துக்கும் பேரக் காப்பாத்தற மாதிரி, கெளரவதையா இருக்கும்-னு ஒரு நோட்டம் வுட்டேன்!
நம்ம G3யக்கா, வேதாக்கா, சுமதிக்கா, புலி, திராச-ன்னு எல்லாருமே பல நல்ல விசயங்களைச் சொல்லி இருக்காக!

ஆனாப் பாருங்க, யாரோ கீதாம்மா-ன்னு ஒருத்தரு!
நம்ம நண்பரு அம்பிய, தோச்சி தொங்க போடறதுல மட்டும் தன் முயற்சியில் சற்றும் மனம் தளராத விக்ரமாதித்தினியா இருந்திருக்காங்க! :-)
அப்ப விக்ரம் கூடவே வரும் வேதாள் யாருன்னு எல்லாம் கேக்கக் கூடாது:-)
சரி அப்படியே, தம்பி Dreamzz என்னா சொல்லியிருக்காரு-ன்னு படிக்கக்குள்ளார எனக்குத் தூக்கம் வந்திரிச்சி!

கடைசியா Dreamzzஐப் படிச்சதனால, அன்னிக்கி ராத்திரி பூரா ஒரே Dreamsss!
கனவு, நல்ல கனவா-கெட்ட கனவா-ன்னு நீங்களே பாத்துச் சொல்லுங்க!

அம்பியும், கீதாம்மாவும் சேந்து ஒத்துமையா நடனம் ஆடுறாங்க! OMG! - என்னால நம்பவே முடியலை! அதி பயங்கரக் கனவு-ன்னு இது தானோ?

ஆனாக் கொஞ்ச நேரத்துலயே...அடுத்து இப்படி...

கொஞ்ச நேரத்துல, அம்பி சிரிச்சிக்கிட்டே கழுத்து அ...றாரு! :-)

அய்யோ! தூரத்து இடி(வெடி) முழக்கமா இருக்கே!

புயலுக்குப் பின் அமைதி மாதிரி தெரியுதா? யார் கை ஓங்கி இருக்கு, படத்துல?இந்த மாதிரி காட்சிக்கு எல்லாம், தொடரும்-னு போடறதா? முற்றும்-னு போடறதா? :-)

இப்போ புரியுது, அம்பி ஏன் கீதாம்மா மேல பெட்டிஷன் தட்டி வுட்டாருன்னு! அதுவும் கவுண்டர் கிட்ட தலைவிய நரகத்து அண்டால காய்ச்சச் சொல்லி! ஆனா அங்கேயும் கவுண்டர் கேப்பிலேயே காண்டெஸா ஓட்டி, கீதாம்மா எஸ்கேப் ஆனது தனிக்கதை!

இலவச இதய அறுவை சிகிச்சைக்கு..

2007-11-27T00:35:00.000-08:00

For any kind of heart surgery free of cost ..

Contact : Sri Sathya Sai Institute Higher Medical Sciences, E.P.I.P. Area, WhiteField, Bangalore

Write to us
Sri Sathya Sai Institute of Higher Medical Sciences
EPIP Area, Whitefield,
Bangalore 560 066,
Karnataka, INDIA.

Call us
Telephone: +91- 080- 28411500
Fax +91 - 080- 28411502
Employment related +91- 080- 28411500 Ext. 415

Email us
General Queries: adminblr@sssihms.org.in

Pass it to all, it will help some one

குருவுக்கு "மிஞ்சிய" சிஷ்யர்கள்!!!!!!!!

2007-11-26T02:46:00.000-08:00

நேத்து ஏதோ ஒரு பத்திரிகையில் படிச்ச ஜோக் இது:
ஒருவன்: அதோ, போறான் பாரு, அவன் தான் குருவுக்கு மிஞ்சிய சிஷ்யன்!!!!!
மற்றவன்: அவ்வளவு கெட்டிக்காரனா அவன்?
முதல்வன்: இல்லை, இல்லை, அந்த குருவோட எல்லா சிஷ்யங்களும் ஓடிப் போயிட்டாங்க, "மிஞ்சினது" இவன் ஒருத்தன் தான்!!!!"

இதை படிச்சதும் என்னோட நிலைமை தான் நினைவுக்கு வந்தது. ஆரம்பம் முதலே "அம்பி"சிஷ்யன் கிடையாது. எதிரணியிலே உளவு பார்க்க நியமிச்ச ஒரு ஆள்னு ப்ரூவ் ஆயிருக்கு பலமுறை. என்றாலும் கல்யாணத்துக்கப்புறம் அம்பி சமையல் மட்டுமில்லாமல், இப்போ பாத்திரம் வேறே தேய்க்க வேண்டி இருக்குனு ஒரே அலுப்பு, கடுப்பு! (ஹிஹிஹி, நல்லவேளை, அம்பத்தூர் வரலை, மொய் மிச்சம் ஆச்சு!!!) கைப்புள்ளயோ, என்றால் அதியமான் நெடுமானஞ்சியாக இருந்தவர், இப்போ "தங்கமணிக்கஞ்சி"யாக மாறி, அதிரசப் பாகு சரியா வருமா? இட்லிக்கு உளுந்து போதுமானு கவலையிலே இருக்கார். கார்த்திக், முதல்முதல் எனக்காகப் போஸ்டர் எல்லாம் அடிச்சவர், அசின் விஷயத்திலே அம்பியோட ரகசிய ஒப்பந்தம் போட்டுக் கொண்டதைக் கூட மறந்து மன்னிச்சு, நானும் ஒரு தொண்டனாக ஏற்றுக் கொண்டவர், இப்போ என்ன ஆச்சுனு தெரியலை! ஆளே இருக்கிற இடம் தெரியலை!!

மணிப்ரகாஷ் அம்பி மாதிரித்தான், கல்யாணம் ஆனதும், (க்ர்ர்ர்ர்ர், சொல்லவே இல்லை, போட்ட மெயிலுக்கும் பதில் இல்லை) தங்கமணிக்கஞ்சியாக மாறி இப்போ என்னோட வலைப்பக்கம் வரதே இல்லை. எப்போவாவது, யூனியன் மூலமா ஏதோ மெசேஜ் கொடுத்துட்டு அமுக்கமா இருந்துடறார். மணிப்பயல், நாம தமிழ் சொல்லிக் கொடுத்தோமேனு, நன்றி உணர்வோட இருந்தாலும், அப்போ அப்போ அவரோட பங்கு உணர்ச்சி வெள்ளமாய்ப் பீறிட்டு வந்துடுது. பத்தாதுக்கு, இப்போ புதுசா ஒரு பெண்பார்க்கும் படலம் வேறே!!!!!! சரி, அபி அப்பாவாவது மிஞ்சுவார்னு பார்த்தால், அவர் என்னமோ இப்போத் தான் கமல் புதுசா படங்களிலே லாஜிக் இல்லாமல் எடுக்கறாப்பலயும், அதை இவர்தான் முதன் முதல் கண்டு பிடிச்சாப்பலேயும், எழுத்துப் பிழையோட எழுதிட்டு இருக்கார். சாட்டிங்கிலே கூட தப்புத் தப்பாத் தான் எழுதுவேன்னு ஒரே அடம்!!!! இப்போக் கொஞ்ச நாளாத் தலை மறைவு!!!!

சரி, ரசிகனாவது ஏதாவது வந்து ஒப்பேத்துவார்னு பார்த்தால், "டீச்சர், டீச்சர்"னு சொல்லியே தப்பா எழுதி மானத்தை வாங்கிட்டு இருக்கார். அதை என்னோட பதிவிலே மட்டும் சொன்னாப் பரவாயில்லை. போகிற இடத்தில் எல்லாம் சொல்லிட்டு இருக்கார். சரி, நம்ம சகோதரிகளாவது தேறுவாங்கனு பார்த்தால், இந்த எஸ்கேஎம், எல்லார் கூடயும் பேசிட்டு இருக்கார், ஆள் என்னனு கூடக் கேட்கிறதில்லை, அதான் போகட்டும், உமாகோபு இருக்காங்களே, முதல்முதல் நம்மையும் ஒரு தலைவியா மதிச்சுச் சொன்னாங்களேன்னு பார்த்து அவங்களை உ.பிச.வா நியமிக்கலாம்னு ஏற்பாடு செய்தால் ஆள் எங்கே இருக்காங்கன்னே தெரியலை. இந்தப் போர்க்கொடி, என்னோட வலைப்பக்கத்திலே கமெண்ட்ஸ் எழுதறதுக்காகவே ப்ளாக் ஆரம்பிச்சவங்கள்ளே ஒருத்தி, என்னமோ பெரிசா அலட்டல், கடையிலே வாங்கி மணையிலே வச்சு தான் தான் செய்ஞ்சதாய் ஒரே பீத்தல் வேறே. மைஃப்ரண்டு, எப்போ வருவாங்கனு சொல்லவே முடியாது. ஜி3, ஜி3 பண்ணறதுக்கே ஒழுங்கா உதவ மாட்டேங்கறாங்க!!!! இந்த சுமதி, "மின்னலாமே, மின்னல்" நான் இருக்கும்போதே டிடியைத் "தலைவி"னு கூப்பிட்டுட்டு, க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்..... இருங்க உங்களுக்கு இருக்கு!!!! அப்பாடா!!!!!!! கடைசியிலே மிஞ்சினது வேதா தான். ஹிஹிஹி, குருவுக்கு "மிஞ்சின" சிஷ்யை வேதா ஒருத்தி தான். அம்பி, படம் எல்லாம் நானே தான் போட்டுக்கறேன். உங்களை மாதிரி தங்கமணி உதவியை நாடறீங்களே டெக்னிகலுக்கு, பதிவு எழுதத் தம்பி உதவியை நாடறீங்களே, அப்படி இல்லை, நானே தான் போட்டுக்கறேன்.

காஸ் சிலிண்டரில், இதை பாருங்க முதலில்!

2007-11-15T00:12:00.000-08:00

for those of my bachelor pals and the women who r cooking day in n day out, be informed.
98% of us dont know this............. so read on, an be infomed
DO LPG CYLINDERS WE USE EVERYDAY HAVE ANY EXPIRY DATE:

Please be cautious at the time of accepting any LPG cylinder from the vendor.
Here is how we can check the expiry of LPG cylinders as

"Expired Cylinders are not safe for use as may cause leakages and inturn accidents."
According to experts, LPG cylinders have a life span of 20 to 25 years but should be checked every five years.
Alok Singh, in-charge (corporate communications), Indian Oil Corporation (IOC), says:
"The quarter of a year when the next check is due is the expiry date of the cylinder. The quarter is painted on one of the three 'vertical stays' on which the rim rests. The date is on the side of a 'stay' facing the regulator."

"If D-06 is painted on your cylinder, it means it has expired in the last quarter of 2006. A, B and C stand for the first, second and third quarters of a year," explained Singh.
for illustration ---- chk the LPG image below
The alphabets stand for quarters:

-- A for Jan-March (First Qtr) -- B for April-June (Second Qtr)
-- C for July-Sept (Third Qtr) -- D for Oct-December (Fourth Qtr)
o "D" stands for the last quarter i .e . Oct to Dec .
o "06" stands for the year 2006.

D-06 indicates the expiry life of cylinder and not the GAS filled in it.
This cylinder should not be used and returned back to the gas dealer.
Share this message ... if u feel important ............. with everyone and do not accept the cylinder if the date has already expired.

அப்பாஆஆஆஆஆ ..தாங்க முடியலை...

2007-10-26T05:21:00.000-07:00

1.Naayikku 4 kaal irukkalaam.
Aanaadhala LOCAL call, STD call, ISD call,
even MISSED call kooda pannamudiyathu.. ....!

2.Ganga i aathula meen pidikkalaam....
kauvery aathula meen pidikkalaam..
aana iyer aathula meen pidikkamudiyuma? ??

3.Thiruval luvar 1330 kuralezhidhirund haalum,
avarala oru kuralilthaan paesa mudiyum...!

4 .Enna thaan un thalai suthinaalum,
un mu dhukai nee paakka mudiyumaa???

5.Meen pidikiravana meenavan'nusolla lam...
naay pidikiravananaay avan'nu solla mudiyuma?????

6.Enna thaan oruthan gundaa irundalum,
avana thuppakkikulla poda mudiyathu....

7.Thel kottina valikkum... paambukottina valikkum..
mudi kottinavalikkuma ???

8.School Testla Bit adikalam...Colle ge Testla Bit adikalam...
BloodTestla Bit addika mudiyuma???

9 .Pongalukku Governmentla leave'u kudupanga ...
Ana idly thosaikkukudupan gala...???

10 .Kolammavil kolam podalam.kadalaim avil kadalai poda mudiuma???

11 .Life la onnume illa na boreaddikum...
Thalaila onnume ellanaglare addikum...

12 . 7 Paramparaikkmoney irunthalum... fast food kadaile
Ninnukitt u dhaan saapidanum...

13.Engineering Collegela padichuEngineer aagalaam
Presidency collegelapadichu president aaga mudiyumaa??!!!

14 .Autokku autonu paer irundaalumManual aa thaan drive panna mudiyum...

15 .Thooka marundhu sappitta thookamvarum... Anaa...
Irumal marundhusappitta irumal varathu !!! ( Enna kodumai saaar ! idhu )

16.Vaazha maram thaar podum! Aana
adhavachi road poda mudiyuma??

17 .'Hand wash'nna kai kazhuvaradhu,'Fa ce wash'nna mugam kazhuvaradhu,
App a 'brain wash' nna...braina kazh uvaradhaa??

1 8.Tea cupla tea irukum.Appo worldcupla world irukkuma??

19 .Cell moolama sms anuppalaam,Aana sms moolama cella anuppa mudiyathu.?

20.Paalkova paalil irundhu pannalaam,
Aana rasagullava rasathil irundhupanna mudiyuma???

21.Pal vali vantha pallapudungalam. ...Ana...
Kaal vali vanthakaala pudunga mudiyuma ?!!!!
IllaThalai Vali Vandha , ThaliathanPudung a Mudiyuma ?????

Idhu Idhu Idhu Thathuvam ......

Lastly.... .from Sun Music.,...ultima te....

22.Sun day annikku sandai poda mudiyum
Ana Monday annikku mandaya podamudiyadhu!!! !!!--

மக்களே இது எல்லாம் நம்ம மலாய் செக்கு அனுப்பினது.
அவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்.. செக்கு நீங்க என்னை ஏன் இப்படி தண்டிச்சீங்க?
நான் என்னதான் தப்பு பண்ணாலும் நீங்க பேசி தீத்திருக்கலாம்.

Inspiring and Nice one too

2007-10-24T04:32:00.000-07:00

WHAT YOU SEE

OPEN GATES OF LIFE

ADD LIFE TO YEARS

திருமண வாழ்த்து - பத்மப்ரியா

2007-10-24T00:53:00.000-07:00

Send this eCard !

இல்லறம் எனும் நல்லறத்தில் தன் துணையோடு அடியெடுத்து வைக்கும் தோழி பத்மப்ரியா அவர்களுக்கு ப்ளாக் யூனியன் சார்பாக வாழ்த்துக்கள் :)

இங்கேயும் வாழ்த்து தெரிவிச்சுக்கலாம்

கனவுநாயகனின் பிறந்தநாள்.. :)

2007-10-05T09:20:00.000-07:00

கனவுகளில் தேவதை ஊர்வலங்களும்,நனவுகளில் கவிதை ஓவியங்களும்,புரிந்தும் புரியாமலும் வரையும் பதிவுகளும் என மொத்தத்தில் எங்களை என்றும் தன் எழுத்துக்களால் மகிழ்விக்கும் அன்பு தம்பி தினேஷுக்கு ப்ளாக் யூனியன் சார்பாக வாழ்த்துக்கள் :)

ப்ரியாவுக்கு பிறந்த நாள்

2007-09-25T21:29:00.000-07:00

நம் அனைவரையும் கண்ணாளனே மூலம் காதல் கதைகளுக்கு அறிமுகம் கொடுத்து பின்பு காதலில் காதல் யானையாய் மதம் பிடிக்க வைத்த ப்ரியமான ப்ரியாவுக்கு பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்...

மேலும் அவர் அவருடைய கண்ணாளனுடன் சீக்கிரம் ஒன்று சேர்ந்து ஒரே இடத்தில் வசிக்க எங்களது வாழ்த்துக்கள்

என்ன கொடுமை சரவணன் இது - பிறந்த நாள்

2007-09-24T21:52:00.000-07:00

ரொம்ப நாட்களாக உறும மறந்த நம்ம யூனியனின் சிங்கமான ஏஸ் அவர்களுக்கு இன்று பிறந்த நாள்..

பிறந்த நாள் காணும் "என்ன கொடுமை சரவணன் இது" புகழ் சரவணன் அவர்களை ப்ளாக் யூனியன் வாழ்த்துகிறது...

கிட்னி பிரச்சனையா?

2007-09-18T01:30:00.000-07:00

There is a foundation called TANKER (Tamilnadu Kidney Research Foundation), where they treat all kidney related problems free of cost.

They even do Dialysis free of cost (One a Day). Please forward this message and let people utilize this opportunity. It can help people who are in need.

Don't neglect. Please forward the message. For further Details contact:
044 - 28273407 and 28241635.

Do tell to all your nears and dears it would be of help to at least one.

visit here for further info.